karrajua

Karrajuaren urte bi

2007-11-11T05:44:00.001+01:00

Karrajutik karrajura: hemendik aurrera karrajua.org-en

2006-04-20T23:15:00.000+02:00

Azkenotan ez bata ez bestea nabil. karrajua.org-ekin hasin nintzenetik denbora kendu dit hark, gehien bat kontu teknikoetan murgilduta ibili naiz eta blog honi kasu handirik ez.

Tira ba, karrajua.org martxan dabil eta duplikazioa ebitatzearren bateko eta plataforma berriak eskaintzen dituen aukerak hobeto erabiltzearren blog hau haren partea izango da hemendik aurrera. Beraz, blog honetako nanoaudientzakide guztiok hemen daukazu helbide berria: http://karrajua.org/blog.

Blogger-eko hau artxibo modura utziko dut hemen. Dena dela badaezpadanposiakaso kopia egin dut wordpress-ekin beste helbide honetan : http://blogak.karrajua.org/wp.

Eskerrik asko blogger zerbitzuari, eta besteoi eskerrak barik kantuak esaten duen modura: "Eskribitu gura badaustazu badakizu nun nagoan,..".

Laster baten dena dela beste abentura blogistiko baten sartuko naiz. Edukiko duzue horren berri.

Entzuten: Asier Serrano, "Ardo eta (l)arrosa egunak"

Teknoenredatzen: Elgg

2006-03-21T16:30:00.000+01:00

E-learning eta sarean ikasteko baliabideen inguruan nabilela Elgg software-aren berri jaso dut. Albistea drupaled -en izan dut. Berton e-learning ingurunen baten egitura gomendatzen duen artikulu honetan Drupal, Moodle eta Elgg-ek osatutako sistema azaltzen da. Lehenengo biak ezagunak ditut dagoeneko, eta erabilita ere bai, elgg-en berri orain arte gutxi, Moodle-en foroetan aipuren bat edo gainetik irakurri besterik ez (Moodle-ekiko integrazioa serio lantzen dabiltzala dirudi).
Jakinminaren jakinminaz saltseatzen hasi naiz. Elgg hau web 2.0 eta agertu den kontzeptu berri baten adierazpidea omen da, e-learning 2.0. Tira ba! Ikusi egin behark da. Erabiltzeko aukera bi daude, kodea jaitsi eta zeure zerbitzarian instalatu (lokalean eta karrajuaren hosting-ean probatu dut eta ez dut ganorazko instalaziorik lortu, baina ahaleginean jarraituko du alajaina!), edo sortu duten komunitate birtualean izena eman eta probatu. Bigarren aukera hau ere probatu dut, eta egia esanda funtzionalitate gehienak han dauzkagu. Zeintzuk dira funtzionalitateok?

Blog pertsonala
Baliabideentzako karpetak
RSS irakurle moduko zerbait.
Inportateena nire ustez: interesen inguruan komunitateak eta taldeak osatzeko aukera. Norbera batu daiteke komunitatetara edo sortu. Komunitate hauek ere balibide batzuk dituzte: blog kolektiboak, fitxategiak,...
Etiketa sistema (freetagging edo)
Bestelako baliabideekin integrazioa: wikiak, ..

Kontzeptuetan gehien gustatu zaidana komunitateak eta taldeak osatzeko aukera da. Beharbada hori izan daiteke une honetan erakargarriena. Hainbat gauzatarako baliagarria izan daitekeen kontzeptua, sare sozialarena. Boteprontoan hizkuntzaren erabileraren inguruan aipatzen den kontzeptua dela uste dut, harreman-sarea, sare soziala,..
Inglelesez erreferentzia asko daude, ez ditut hemen denak jarriko, Google edo technorati n elgg ipini eta hainbat gauza topatuko dituzue. Bestela Elgg-en webgunean ere wiki bat daukazue.
Bitartean, Kataluniako gune honi kukutxu bat egitetik hasi daiteke. Edo elgg komunitatean kontua zabaldu, hemen dago nire bloga adibidez.
Web 2.0 honek ematen duen beste aukera bat, eta ikuspegi berria ere bai, seguruenik.

Sareko berriak

2006-03-17T13:04:00.000+01:00

Sarean gora eta sarean behera hiru gauzatxu topatu ditut aitatzeko modukoak:

Txelis Leioako Mastitxu Udal euskaltegiko irakasleak bloga zabaldu du, Zertzeladak. Atalen banaketa interesgarria egin du, irakasleentzako kontuak, ikasleentzak, informatika, idazleak. Esparru zabala. Poztu egin naiz ikusita. Hemen ere ezagutu dugu Txelis eta zer esan? Aurrera eta animo. Gero eta gehiago gara eta.
Argia aldizkariak hemendik aurrera elkarrizketako zati batzuk audio formatoan ere sareratuko ditu. Sustatun irakurri dut albistea, eta halaxe da, hemen daukazue lehenengo lagina. Entzungaiak topatzea errazago jarri digute, eta euskara ikasten dabiltzanentzat ere laguntza ikaragarria da nire ustez irakurtzen dutena entzutea. Euskaraz irakurtzen trebatzeko ahozko euskarriekin lan egitea idatzizko testuaren egitura morfosintaktikoa antzemateko eta testuari interpretazioa emateko prozesuak lantzeko bide eragingarria da. Saiatuko naiz karrajua.org-en zeozer garatzen.
Irakasbil . Gaur konturatu naiz www.ikasbil.net-ekin batera www.irakasbil.net helbidea ere badagoela. Batetik nahiz bestetik sartuta leku berera goaz. Dena dela zergatik domeinu biak? HABE irakasleontzako beste baliabide bat atontzen ote dabil? Ez dut horren gaineko informaziorik topatu. Baten batek zerbait badaki horretaz? HABEtik inork irakurtzen du blog hau eta eman ahal dizkigu pista gehiago?

Free

2006-03-07T01:13:00.000+01:00

Karrajua.org atontzen nabilela pentsatu dut irakasleentzako baliabideak eskaintzen dituzten webguneen esteka-zerrenda osatzea. Hemen dago. Diseinuan hobeto findu behar dut kontua eta esteka gehiago bilatu, baina abian da kontua.

Egundo ez naiz izan gauzak topatzen abila, baina handik eta hemendik begituta gauzatxo batzuk aurkitu ditut eta sartzea erabaki dut. Gainea karrajua.org webgune irekia egiteko asmoa daukadanez, gutxieneko azpiegitura behintzat montatu dut, gerora norbaitek gauzak sartzen lagungu nahi badu-edo.

Dena dela, berriro esango dut, ez naiz batere abila gauzak bilatzen eta letra-zopak egiten -zerrenda hau egiten asko lagundu didate IKTeroen eta Barakaldoko Zibergelakoen esteka-zerrendek gainera, eskerrik asko- baina helduen euskalduntze-alfabetatzean gabiltzenok ez dugu sarean gauza asko konpartitzen. HABEren teknikariek Ikasbil edo HABEren webgunearen beraren bidez gauza asko zabaltzen dituzte, baina lanean dabiltzan 2.000 irakasletik gorako horiek ez ote daukate ezer zabaltzeko? Salbuepenen bat dago, baina orohar gutxi. Eskola munduak gehiago zabaltzen ditu gauzak guk baino. Nik lan egiten dudan erakundeak ere ezer gutxi zabaltzen du bere intraneteko mugetatik hara.

Top-manta eta software librearen sasoian zer pentsatua ematen dit honek guztiak. Gurean pentsatzen jarraitzen ote dugu norberaren ideiak-materialak-esperientziak norberaren ondarea direla eta norberak baino ezin dituela manejatu? Gure materialak, ideiak, esperientziak,... egun baten liburu baten batu, argitaratu eta haren salmentarekin aberastu edo sikieran gure euskaltegien zenbakiak berdinduko ditugula uste dugu? Aditu batzuek baino ezin dute zabaldu euskara ikasteko teknikak, materialak eta ideien bilduma? Guk ez daukagu elkarri ezer aportatzeko? Hain gutxik daukate besteekin konpartitzeko gogorik? Inork berak eginekoa besteekin hobetzeko grinarik? Gure euskaltegien eta sareen korporatibismoa hainbesteraino heldu ote da? Espioitza industrialaren beldur ote?

Euskal Herriko biztanleria euskaraz eroso, erraz eta ondo egiteko trebatzea dugu helburu denok. Ez dut uste askok honekin aberasteko asmorik daukatenik, eta egunero eskola-ordu pila bat eginda esperientzia eta ezagutza metatu beharko genuke ezinbestean, eta hori guztia konpartitzeko bideak aurkitu eta erabiltzen baditugu helburu hori (inoiz erdietsiko dugula sinesten badugu) hurreago edukiko genuke. Ezpabere milaka gerrilari isolatu gara, armada indartsua barik.

Adibide bat emango dut. Karrajua.org Drupal software-arekin nabil atontzen. Ez naiz informatikaria edo programatzailea. Drupal hori gainera ez ei da software erraza manejatzen, baina drupaleroen komuninateak ohitura ona dauka (software librearen munduan dabiltzan horrelako komunitate guztien antzera), norberak egiten duena norberarentzat gorde barik, zabaldu egiten du eta denon eskura ipintzen du (moduluak, arazoen konponketa, kode-zatiak,..) eta nire moduko hasiberriok dauzkagun arazoen aurrean gure aurretik ibili direnek kontatzen dutena baino ez dugu egin behar sarritan, beste batzuetan, berriz, haiek emandako pistei jarraitu, eta gutxitan aurrekoek egindakoaren gainean burua kantsatu eta konponbidea aurkitu. Mundu horretan jan-txakurrak ere egongo dira duda barik, baina nik neuk une honetan haiei zerbait aportatu ezinaren pena daukat batez ere, eta haien kemena norberak ere hartzen du.

Ez dakit ba, informatikaren mundua pistak ematen dabilzkigulakoan nago. Free software edo txiringitoa guztion artean eraiki.

Barnetegi urbanoa

2006-03-03T18:40:00.000+01:00

Berbalagunarekin nator atzera. Aspaldi aitatu barik ba! Atzo berbalagun berriak etorri zitzaizkigun, neska bi, eta aurkezpenak eginda barnetegien kontua agertu zen (euskara ikasleen artean logikoa, ezta?), Berbalagun gehienok (ikasle nahiz irakasle) barnetegian ibilitakoak gara. Badakizue, barnetegiko batallitak, parrandak, ligeak,... Irribarrez kontatu ziren gauza gehienak, oroitzapen gozoa nonbait. Bistan da barnetegiak eragin ona izan duela ikasle hauen euskararekiko pertzepzioan eta jarreran,... Berbalagunan apuntatzearen kulpa apur bat ere izan du seguruenik.Nik azkenengo barnetegia duela 10 urte egin nuen. Barnetegian irakasle ibiltzea gogorra da, hori geratu zait gogoan duda barik, fisikoki gogorra eta burua ere nekatuta. Hala ere, neuri ere akorduarekin irriparrea loratzen zait, ez daukat barnetegiekin oroitzapen txarrik batere, ez ba!Kontua da atzoko parrapladen ostean, etxerantz, barnetegian ibiltzearen antzeko sentsazioa igarri nuela. Ez lekuagatik noski (Santutxu erdiko taberna inguruek ez daukate Barnetegi-herrien halako xarma bukolikorik, ez) Baina berbalagunen solasaldiak eta jarrerek barnetegiko ikasle-irakasle koadrilen giroa ekarri zidaten gogora une baten. Eta azken baten barnetegian ikasleak apreziatzen duen hori guztia gertatzen ari zen han ere: solasaldi informala, lagun arteko giroa, konfidantza eta ikasleen arteko konplizitatea (Kuriosoa da, baina barnetegiko batalliten artean inork ez zuen klase orduetan geratutako ezer kontatu). Barnetegien birtuteei buruz asko esan da:euskara ikasteko prozesuan sakada handia izaten dela, motibazio-iturria, ikasteko denboraren trinkotasuna,.. Egia izango da hori guztia. Argi dago euskara ikasle askok praktika horretan mintza-jarioa ez ezik, beste zerbait ere nahi dutela. Barnetegiak ematen diena, eta, atzo barruntatu nuenagatik, Berbalagunak ere eman diezaiekena. Barnetegiak akatsik balekuka, denboaren trinikotasuna izan liteke, hamabost eguneko epea, intentsoa baina laburra, eta hizkuntza erabiltzen trebatzeak lan jarraiagoa eta sarriagokoa eskatzen du, trinkotasunaren kaltean bada ere.Nire berbalagun guztiak euskaltegian dabiltza ikasten, Berbalaguna haientzat barnetegiko klasetik kanpoko jardueren antzeko zerbait izan daitekeela uste dut. Klasea+mintzapraktika. Hau ez da halako barnetegi urbanoa?

Karrajua.org martxan

2006-03-01T19:43:00.000+01:00

Oraindinokarren ez dago biribilduta inondik ere, baina gunea zabaltzea erabaki dut. Gauza asko findu behar dira, hala ere, nahiago dut eraikitze prozesua konpartitzea. Webgunean bertan bloga atondu dut martxaren berri emateko.
Kontu esperimentala da aurrekoan esan nuen legez. Hemendik hasi naiz:

Webgunea atontzearen prozesua kontatzen duen bloga.
Foro batzuk prestatu ditut. Euskalduntzearen inguruko hiru gai: didaktika, euskaltegien mundua eta klaseko kontuak. Foro hauetan parte hartzea irekita utzi dut. Spammer-ak eta trollak enteratzen badira adios. Baina ez diezue esango ezta?
Klaserako ideiak atal bat zabaldu dut, berton del.icio.us-etik ateratzen ditudan esteken gainean zein beste psikolasto batzuen inguruan irakasleentzako ideiak lantzea da kontua. Dokumentu kolaboratiboak sortzea eta osatzea nahi nuke eta honi eman nahi diot arreta handiena.
Jario batzuen jarraipena egiteko aukera. Blog hau edo del.icio.us klaserako.

Gunean aukera dago erabiltzaile erregistratu modura sartzeko. Erabiltzaile erregistratuek aukera edukiko lukete euren bloga egiteko adibidez, edo klaserako ideiak sortu eta editatzeko. Hain zuzen ere orain interesatuko litzaidakeen beste kontu bat euskaltegien munduko blog kolektibo bat egitea izan daiteke.
Bestalde, zer esanik ez dago, norbaitek esperimentu honetan lagundu nahi badu edo ideiaren bat badauka ateak zabalik dauzkala. Nirekin harremanetan jarri nahi baduzue, oraingoz e-postaz egin dezakezue (karrajua-abildua-karrajua-puntua-org, oraindik ez dut instalatu harremanetarako formularioa).
Blog honekin hemen jarraituko dut momentuz, besteak denbora guztia kentzen ez badit behintzat.

Domeinua erosi dut.

2006-02-22T22:24:00.000+01:00

Horixe ba, karrajua domeinu bihurtu dut: http://karrajua.org/. Hosting txikitxu bat ere hartu dut eta hosting hori aprobetxatu nahi dut esperimentu batzuk egiteko. Ideia batzuk dauzkat daborduko, batzuk hemen plazaratu ditut (hau, edo hau) lehenagoko baten.

Del.icio.us klaserako esperimentua osatu. Kontua izango litzateke internet-en agertzen diren halako testuekin ikas-jarduerak antolatzeko era bat antolatzea. Pentsatzen nago bookmarklet antzeko zerbait atontzea. Link-a hartu eta haren gainean zerbait prestatzeko eta konpartitzeko gunea eskaini. Wiki antzeko zerbait. Kolaborazioan egiteko moduko zeozer. Schtuff-en egiten hasi naizenaren ildokoa.
Helduen euskalduntzearen inguruko foroa edo foro-sistema. Blogen asuntu hau ondo dago, baina jende guztiak ez du bloga egingo eta foroaren formatoa berreskuratu beharko litzateke nire ustez. Edonork bota eta erantzun dezan. Hau gustatu zait eta ez da zaila montatzen. Foroetako gaiak edo antolaketarako ideiarik?
Bloga hara mugitzeko dudan nabil (managerra ofertak estudiatzen daukat je, je, je,...). Dena dela pentsatzen nabil blog komunitate txikitxu bat osatzea interesa eduki dezakeen jendeari eskaintzeko. Euskara irakasleen blog komunitatea alegia. Boluntariorik balego ni pozik.
Fitxategiak eta multimedia artxiboak igotzea ere pentsatu dut, baina hosting-ak hainbesterako emango ote duen nago, 200 mb dauzkat baina hilean 2 gb-eko transferentzia tasa besterik ez. Ez dakit, gainera ez daukat gauza askorik jartzeko.
Ikastaro birtualen bat egin. Aztertzekoa da, baina une honetan ez daukat ezer karteran, ideiaren bat okurritzen bazait ikusiko dut

Ideiak dira, momentuz klaserako kontuekin hasiko naiz. Dena dela, baten batek ideiaren bat badauka, gustura entzungo nuke. Esperimentatzeko asmoa daukat gehien bat, beraz bota. Eta jakina, norbaitek kolaboratu nahi badu, enkataodelabida.
Gunea montatzeko drupal aukeratu dut. Aurreko baten kontatu nuen modura zerbitzari lokalean ibili naiz probak egiten CMS batzuekin eta gehien gustatu zaidana izan da. Ez dakit hala ere baliabide gehiegi behar ote duen, laguntza teknikoa ere eskertuko nuke. Zerbitzariak ez badit arazorik ematen horrekin jarraituko dut.
Momentuz instalazioa egin dut eta txantiloia atontzen nabil. Ez daukat ezer erakusteko moduan, gauzak sartu ahala hemen kontatuko dut.
Badakizue, galdera: Zer egin dezake euskaltegien munduko txalao batek Drupal instalatuta daukan zerbitzari batekin? Tira, azpidomeinu pare bat ere badauzkat, eta eposta: karrajua-abildua-karrajua-puntua-org, akordatzeko erraza e?
Hasteko hemen daukazue lehenengo lagintxu bat:

Prestatzen nabilen txantiloia (CSSarekin oraindino ez naiz abil-abila), eta hiru jario (sustatu, blog hau eta del.icio.us klaserako itemak):

Ikusi eta ikasi (berbetan)

2006-02-20T23:08:00.000+01:00

Gaur Patxitrapero aren kontua rekin konturatu naiz azkenengo post guztiak blogak, internet eta teknologiaren inguruan bota ditudala. Bide batez, iruzkinengatik badirudi euskaltegien munduko jende gehiago dabilela ziberestratosferan. Dena dela, gurera bueltatzeko kontu pare bat eduki dut gogoan eta gaur martxa hartuta aprobetxatuko dut, bestela tekonologiaz autoelikatzen gabiltzala dirudi.

Berbalagunera bueltatuko naiz hain zuzen. Lehengo egunean taldekoekin nabilela, konturatu nintzen zelako jokaera desberdinak dauzkaten elkarrizketa planteatzeko orduan. Batzuek berba egiten dute dakiten modura, zerbait esaten asmatzen ez dutenean bizpahiru buelta eman eta han botatzen dute. Beste batzuek berriz, ondo-ondo pentsatzen dute dena, astiro egiten dute berba, pentsatzeko prozesua berbalizatu ere egiten dute, buruan darabiltena esan, erdaraz lehenengo, euskaraz hasten dira apurka-apurka botatzen, eta azkenean bota egiten dute, baina sarritan niregana begira jarri eta -berbaz edo keinuaz- galdera magikoa: "Zelan esaten da.....?". Badakite irakaslea naizela, eta nik halakoen aurrean sarri (broman gero!) "Ez nabil lanean" erantzuten diet. Ez dago aparteko ezer, ikas-estiloak, ikas-estrategiez eta sano egin da berba azkenengo urteotan. Norberak bere ikasteko era ei dauka eta. Konforme.

Hala ere, norberaren ikas-estilo hori norberaren joera eta trebeziatik baino askotan eskola-euskaltegian sustatu ditugun bideetatik ez ote datorren nago. Lehengo egunean erreparatu nion kontu batetik etorri zait gogoeta hain zuzen ere.

Ez dut zehazki gogoratzen zein zen kontua eta zertaz genbiltzan berbetan. Kontua zen nik neuk zerbait bota nuela, eta berton erabili nuen halako egitura "madarikatu" bat (lehen aldiko baldintza uste dut), gogoratzen dut hala ere, ondo erremarkatu nuela esan nuena eta esateko modua (deformazio profesionala-edo), ulertzen kostatuko zitzaielakoan. Kontestu komunikatibo baten sartuta geunden, hau da, esan nuena ez zen klaseko adibide lerdoa izan, berton esan beharreko zerbait baino. Taldekideetako batek hartu zuen hurrengo berba-txanda. Eta nik esan nuenaren antzeko zerbait esaten joan zen, esaten hasi eta "Zelan esaten da....?"... Oraintxe berdin-berdina esan dut bata! (neure artean), eta ulertu egin didate. Zer pasatu da hemen ba?

Hizkuntza berriaren egitura ezagutu eta menperatzeko behaketaren garrantzia azpimarratu da azken urteotan, kontzientzia linguistikoa eta enparauak. Modernidadeak dira batzuentzat, baina momentu hartan konturatu nintzen ni neu ere ikasten nenbilela (eta gaur egun ere ikasten nabilenean, ondorio horretara heldu naiz eta, gure hizkuntza etengabe gabiltza eraldatzen), adi-adi ibiltzen nintzen "euskaldunek" zer-zelan esaten zuten, eta nire hizkuntzara ekartzen nituen halako asko, kontziente edo inkontziente.

Gaur eguneko ikasle askok ez ote daukate buruan hizkuntza norbaitek ematen dizkien arau eta elementuekin eurek bakarrik batu behar duten puzzlea dela? Berbalagunaren aukera horrela ondo aprobetxatzen dute? Berbalaguntzaileak ez gara irakasleak, praktikatu gura duenari hizkuntzaren lagina ematen dioten hiztunak baino, berak behatu eta aztertu dezan, bere hizkuntzaren corpusa eta jarioa osatzen joan dadin, eta, ikas-prozesuan zehar hartutako ohiturengatik, edo darabiltzan konbikzioengatik hizkuntz-epaile baten aurrean dagoela pentsatzen badu, aukera ona galtzen da.

Beharbada, ikasleei hizkuntzaren misterioak "erakutsi" ez ezik, hizkuntza bera ere gehiago erakutsi beharko genieke, eta eurei gehiago pentsatzen utzi. Badakit eztabaida teoriko hau ez dela atzo goizekoa, baina praktikak teoria horretatik urrun gaudela dio nire ustez.

Teknopagotxak

2006-02-20T12:04:00.000+01:00

Patxi Trapero blogosferako figura euskaltegiekin eta euskaldun berriekin akordatu zaigu gaurkoan. Ezin aipatu gabe utzi halako aipamena. Proposamen batekin datorkigu gainera, sareko mintzalaguna.
Ez da lehenengo aldia horretaz berba egiten dena, sarea euskara praktikatzeko erabiltzea, baina egia esanda ezer gutxi egin da horretaz. Durangoko jardunaldian Santurtziko Udal Euskaltegikoek sareko esperientzia baten berri eman ziguten, ez ezer gutxi gehiago nik dakidala. Eta Patxi Traperok apuntatzen duenez, halako tresnak egon badaude, eta uste dugun baino eskuragarriago eta errazagoak dira erabiltzen.
Dena dela, hain gutxitan egin denean seguruenik teknofobiaz gain beste faktore batzuk ere egongo dira:

Baliabide teknikoek komunikazio erosoa permititzen dute gaurkoan? Duela urte batzuk bideokonferentziak izan behar zuen kristona. Gaur egun berriz ez du espero zen arrakastarik izan. Konexio ona eta baliabide potenteak behar dira bat-bateko ikusentzuneko elkarrizketa ganorazko kondizioetan egiteko. Jende gehienak gaur egun ere ez dauka halako baliabideak erabiltzeko modurik edo trebeziarik.
Euskara praktikatzeko aukera norberaren inguruan bertan topa daiteke ondo antolatuz gero, bestela herri txikia gara eta aparteko distantziarik ez da egin behar izaten. Aukeran aurrez aurrekoa nahi izaten da. Teknologiaren bidezko komunikazio era hauek guztiak ezinbesteko kasuetarako uzten dira, eta hainbesteko ezinbestekoak gutxi izaten dira. Bestela, telefonoa ere hor dugu aspaldian eta erabilera gutxi eman zaio.

Teknologia berriek aukera piloa eman ahal dizkigute, baina aplikatzea ez da ordenagailuko pantailan dirudien bezain polita eta erraza izaten.
Edonola ere, Patxiren erronka hartzeko prest. Berarekin batera bi izango gara.

Ikasbil iragarri dute

2006-02-16T15:50:00.000+01:00

Ikasbil zer den eta zertako den azaltzen duten mezuak zabaldu dituze gaur HABEtik. Nik Sustatun eta Erabili.com-en irakurri ditut.

Durangoko azokan egin ei zen aurkezpen ofiziala, zarata handi barik egin ere, askok gerotxoago eta txiripaz izan dugu honen berri. Bi hilabete hauek probak eta egokitzapenak egiten ibili direla dirudi, eta pistoletazo ofiziala eman diote antza denez.
Aurrekoetan ere jardun dut hemen ikasbil dela eta ez dela. Ez dut oraingo honetan ere alde handirik, baina oraingoan azalpena behintzat badaukagu. Zer eta zertako da ikasbil?
Lehenengo definizioa argia da:

Euskara ikasleentzat www.ikasbil.net ikas-baliabideen bilgunea jarri du amaraunean Helduen Alfabetatze eta Berreuskalduntzerako (HABE) erakundeak: 3.352 idazki, 2.382 entzungai, 1.988 bideo-pasarte eta 263 ariketa. Daudenez gain, etengabe sartuko dituzte eduki didaktiko gehiago.

Euskara ikasleentzako plataforma da orduan. Alde horretatik euskara ikasten eta hobetzen hainbati lagundu ahal badie ederto baten. Honen moduko baliabide zentro bat ez dago inondik ere soberan.
Irakasleoi dagokigunez, berriz, dokumentu biltegiaren antzeko zerbait daukagu hemen ere, eta material batzuk ere bai, dena dela, aurreko baten ohartarazi genuen modura hemengo gauza asko ordenagailuan egiteko pentsatuta daude, beraz klase presentzialetara egokitzen ez dira errazak.
Euskaltegien inguruko albistegia ere jarri digute. Ondo, orain arte horrelakorik ez dugu ezer izan eta. Hemen baten batek aipatu zuen aspaldian halako zerbaiten beharra. RSS edo antzeko zerbait eskertuko litzateke.
Edozelan ere, irakasleok oraingoz HABEren irakaslearen gunearekin konformatu beharko dugu. Bitartean gure arteko komunikazioa, ekarpenak, eztabaidak-eta honen moduko blogen bidez egin beharko dugu ;-). HABE horrelako zerbaitetan ez badabil behintzat, ze, lehengo egunean kide batzuen artean sentsazio berdintsua sumatu genuen: HABEren egitasmo berriak egun batetik bestera agertzen dira, izkutupean-edo garatzen dira, eta derrenpentean han agertzen dira eta dantzan ipintzen gaituzte erreakzionatzeko astia ere eman barik. 4. maila ipini genuen adibide, egun batetik bestera, hiru hilabeteko epean orain arte inork egin ez duen gauza bat eta haren berri izan ez duena martxan ipini.
Ez dakit ba, baina zerbait egingo badugu, HABE eta euskaltegien artean komunikazio, kooperazio eta gardentasun gehiago behar da. Egia da euskaltegien partetik gauza asko ez ditugula entusiasmo handiarekin hartzen, baina sekretismo horrek ere ez dauka funts handirik.
HABE erakunde publikoa da (bide batez, zergatik orduan .org domeinua www.habe.org-en?) eta zer egin duen ezezik, zertan ari den ere jakiteko eta bertan ekarpenak egiteko eskubidea (eta beharra ere esango nuke) daukagula uste dut.
Tira ba, ez da nire asmoa egurra ematea hala ere, zorionak ikasbil-engatik eta oxala egitasmo berriren bat baletor, baina ez derrepentean mesedez.

Ikasbitakorak debalde

2006-02-08T16:28:00.000+01:00

Euskaltegiblogak, mintzalagunblogak,... Hezkuntzaren munduan gu baino lehenago hasi dira bitakoren mundu honetan. IKTeroak ezagunak ditugu aspaldi, eta gaur adibidez blog pare bat topatu ditut: Ortuella BHI eta Getxoko Julio Baroja BHIrena. Azken institutu honetan irakasle eta ikasgela batzuen bitakorak ere sortzen eta erabiltzen dabiltza.
Ideiak eman ahal dizkigute hauek guztiek, eta berton ez badituzue aurkitzen, ematen dituzten estekei jarraituta gauzak topatzen dira.
Gauzatxu baten fijatu naiz hala ere, azken egunotan hemendik desfilatu diren blog ia guztiak zerbitzua doan ematen duten plataformetan daude (blogak.com, blogger, blogia, La Coctelera, Blogsome, ...). Ez dut uste eztabaidatzeko kontua denik, baina deigarria egin zait zelan blogak egiten dituztenen artean eskolak, euskaltegiak edo hezkuntza erakundeak ditugun. Eta hauetariko askoren atzetik erakunde publikoak (institutuak, udal euskaltegiak,..), edo erakunde sendoak (AEK, euskara elkarteak,...) daude, euren webguneak, zerbitzariak eta baliabide eta azpiegitura informatikoa dauzkatenak.
Ez naiz aditu-aditua, baina bloga edo blog komunitate txikiak antolatzeko software-a eta baliabide teknikoak ez dut uste erakunde hauentzako batere eskuraezinak direnik, alderantziz, nahikoa erraza delakoan nago. Internet-en dauzkagun debaldeko zerbitzuei ere ez diet meriturik kenduko, alderantziz, itzelezko ideiak eta aukerak ari dira zabaltzen, gehien baten honen moduko enredante indibidualontzat, baina eskola, institutu edo euskaltegi publiko baten blog "ofizialean" publizitatea ikustea bitxia behintzat bada.

Beste euskaltegiblog bat

2006-02-03T21:32:00.000+01:00

Pirioniotik animatu dira Garraldako AEK-ko Ana eta Nagore beste blog bat egiten. Berton iragartzen ibili zaizkigu eta hemen dago. Blogarekin ezezik, Schtuff-ekin ere animatu dira gainera. Blogak.com zerbitzu berria erabiltzen ausartu direnen artean hauek ere bai. Hasi baino ez dira egin, baina aipatzea merezi dute. Lankideak izanda gehiago.
Aupa ba! Pirinio partean euskara irakasten zabiltzatenokin bizipenak konpartitzea interesgarria izango da bat baino gehiagorentzat.

Mintzalagunblogak

2006-01-28T03:30:00.000+01:00

Aurreko baten euskaltegiblogen lehenengo ernamuinen berri ematen saiatu nintzen. Aste honetan blogean jarduten dudan beste kontu baten inguruko blogak ere ikusi ditut martxan. Mintza-berba-solas-barriketa-parraplada lagunak hain zuzen.
Bi topatu ditut orain arte:

Getxoko Egizu! egitasmoaren bloga. Gainera bigarren intentoa dela dirudi, aurreko bat ere egon da antza.
Arrasateko Zaharberrirena. Hasi berria dirudienez.

Hauez gain, bestelako hau ere badabil, blog-bloga ez da, baina euskararen erabilera eta praktika sustatzen duen Muskizko Ostabe egitasmoak webgune dotorea dauka.
Bastante berriak biak, Arrastekoa aste honetan berton hasita. Lehenengo kolpe baten biek egitasmoko jardueren eta ekitaldien berri ematen dute gehien bat, agenda antzeko zerbait. Egizukoek nahikoa ondo aprobetxatu dituzte interneteko aukerak (blogari.net, flickr,..). Zaharberrikoek Goienaren barruan kokatu dute (logikoa bestalde).
Euskara ikastea barik, praktikatzea izaten da egitasmoon kontua. Gorantza dabiltza praktika-jarduera hauek, eta badirudi euskalduntze-prozesuak aurrera egin ahala hala izan beharko duela.
Praktika-jardueretan teknologia berriek zertan lagundu dezaketen hausnartzeko kontua da nire ustez. Argi dago komunikazio sare eta formato berriak zabaltzen dituztela, eta komunikazio horretarako euskara erabiltzen den neurrian, hizkuntza praktikatzeko aukera ere badira. Ez dakit orain zehazki nondik nora eroan daitekeen praktika bidea, baina aukera dagoela argi dago.
Momentuz agenda plazaratzeko baino ez bada ere, ondo dago hastea. Ea zer ematen duen.
Ez dakit zergatik, baina honetaz nabilela Usaiaren bloga etorri zait gogora. Hori beharbada bidetxu bat erakusten dabil.
Ez dakit ba, dena dela lehengo egunean euskaltegiblogetan dabiltzenei legez (eskerrik asko Josu, Iñigo, Ana eta Nagoreri erantzuteagatik bide batez) berbalagunblogetan dabiltzanei ere gonbitea luzatuko nieke euren asmoen eta esperientziaren berri emateko, blog honetan edo eurenean. Beste batzuk zain daude.

Hizpide 60

2006-01-27T18:21:00.000+01:00

Azken Hizpide heldu zait duela astebete. Oraindik ez dut irakurri, gainetik kukutxu bat egin. 4 artikulu dakartza:

Aitor Etxebarriak Hiznet-erako egin zuen ikerketa ikasle helduen motibazioaren inguruan. Udal-langileen taldea aztertu zuela dirudi. Luzetxua baina interesantea dirudi. Administrazioko ikasleekin (HAEE, IRALE, Osakidetza, Udalak...) gure lana hobeto antolatzen lagungarria izan daiteke.
Aukera anitzeko galderetan zoriak zer pisu duen aztertzen saiatu da Josu Perales beste baten. Josu Hizpideko fijoetako bat da, eta haren artikuluetan azterketa serioak topaten dira. Aintzat hartzekoak.
Aurrekoan blog-en ingurukoa atera zuten eta orain berriro internetekin datoz Natxo Guillen eta Agurne Azpitarte HABEko teknikariak. Webquest-ak eta Altxorraren bila prozeduren inguruan. Nik ez ditut asko ezagutzen , ea ideiaren bat ematen diguten.
Azkenengoa Santurtziko duodinamikoaren eskutik dator (porsierto, zer pasatu da irakasleon aldizkariarekin?). Abel Camacho eta Pedro Lonbide. Aspaldion dabiltza Europako Markoari bueltak ematen. Ea oraingoan zer dakarten. Adi egotekoak izaten dira hauenak, eurak ere bai. Europako markoa hor daukagu eta eskerrak baten batek lantzean behin akordarazten digula.

Esan dudanez, ez dut oraindino irakurri, datorren asteburuak aukera emango digula dirudi (euskalmet-i kasu eginez gero behintzat). Datorren astean irakurri ditudanen gaineko inpresioak ekartzen saiatuko naiz.
Dana dala HIZPIDEren gainean burutaziotxu bi amaitu aurretik. Ez daukazue sentsazioa apur bat ezezaguna dela. Euskaltegietara banatu bai, baina apaletan geratzen da. Irakurtzen da? Ezezkoan zergatik ote? Interes falta, formatoa, ...? Gure munduan ibili zen batek behin bota zuen karrajualdi baten gure sektorean ez dela bape irakurtzen. Egia ote?

Xabier Mendiguren Elizegi - Hau ez duk Pagasarri

2006-01-24T17:02:00.000+01:00

Xabier Mendiguren Elizegi - Hau ez duk Pagasarri
Xabier Mendigurenen blogean hau irakurri dugu gaur Koldo Izagirreren azkenengo liburuaren gainean.

Denok? Ulertzekoa da errazera jarritako irakurleak bestelakoak nahi izatea; liburua euskalduntzeko tresnatzat hartzearen poderioz literaturako zikiraturik geratu den irakaslea kexatzea; materiala euskaltegietan sartu nahi duen editoreak narrazio domestikoa hobestea. Oraindik ere badira, hala ere, eta zorionez, literatura plazer eta ezagupen iturritzat hartzen duten irakurleak. Zailduak. Konplizeak. Horiek guztiek zain dituzte “Sua nahi”ko solidaritate eta elkartasun istorioak, beren pertsonaia ameslari berritsu eta galtzaile etsigaitzak.

Liburua irakurtzen nabil, eta arrazoirik ez diot Xabierri kenduko. Konplexua baina irakurtzeko ahalegina eginda potentea. Hori bai, nire ikasle bati ez nioke irakurtzea beste barik gomendatuko. Lastima apur bat ematen dit hala ere nik liburua euskaraz irakurtzen hartu ditudan sentsazioak ikaslearekin zuzenean konpartitu ezin izateak. Antzerako gauza gertatu zitzaidan Bertso-txapelketaren inguruan, nik gozatu ditudan bertsoak gozatu nahi lituzkeen ikasle horiek gozatu ezina. Eta horrek ekarri ahal dien frustrazioa.
Hizkuntza baten goi-mailako adierazpenak (literatura eta bertsolaritza gure kasuan) hizkuntza (eta hizkuntza hori erabiltzen duen komunidadearen) horren ezarpen mekanismoak dira, eta berauek prestigioa irabazi ahala logikoa izango litzateke ailegatu berriak ere horiek jaso nahi izatea. Baina horiek prestigiatzearekin batera ailegatu berri horrengan ezin ailegatuaren sentsazioa zabaltzen badute frustazio-antzeko zerbait ere sortu daiteke.
Mahatserriko irakurlearen tartea aipatu digu Xabierrek (eskerrik asko bide batez). Irakurleren tartean hilean-hilean idazle bat etortzen zaigu (Xabier bera ere izan genuen berton gonbidatu, eta kantari ere bai), hirugarren urtea dugu hau eta idazle askok ekarri digute liburua. Xabierrek dioenarekin bat, baina literaturaren bidez hizkuntza ikasteko eta erabiltzeko motibazioa altxatu dezaketen obrak ere badaude, ikasleei gomendatzeko modukoak. Horrela boteprontoan bizpahiru: Julen Gabiriaren Han goitik itsasoa ikusten da, Karmele Jaioren Hamabost zauri, edo Fernando Morilloren Gloria Mundi. Gehiago ere badira, ez dut uste hala ere hauek euskaltegi ikasleagan pentsatzen egin direnik, literatura lan duinak dira, erraz irakurtzekoak eta erakargarriak.
Beste kontu bat izan liteke, euskara irakasleok literaturari zer trataera ematen diogun. Liburu osoak irakurtzeko esaten diegu ikasleei? Zelan lantzen dugu literatura? Liburua irakurtzera mugatzen dugu lanketa? Ikasleak literaturarekin gozatzea jartzen dugu helburuen artean? Obra eta egilea kontestualizatzen ditugu? Literatura klaseak eman behar ditugu? Forma baino ez dugu lantzen (hiztegia adibidez)? Nik neuk honelako zalantzak eduki ditut sarri klasea eta literaturaren inguruan.
Hor daude galderak. Dena dela, gauzatxo bi esan barik ez nuke amaitu nahi. Bat, idazleari entzuteak gehienetan liburua gehiago gozatzen laguntzen du, eta bi, Koldo Izagirreren liburua ikasleei ez baina irakurzaleei gomendatzen diet.

Karrajua Wikira

2006-01-20T00:50:00.000+01:00

BLOGA BLOGA, MARINELA!: HAMABOSTIAN BEHIN (VIII) Berbalaguna: Zer egin klasean honekin?

Lehengo post baten Josu Martinezen blogeko mezu honetan irakurritakoak zer esana eman zidan. Egia esanda, post horrek zer pentsatua eta zer proposatua gehiago ere eman dit, hain zuzen ere nire beste post batekin josita. Schtuff zerbitzua aipatu nuen gainetik aurreko horretan, Schtuff-ek (zaila idazten gero! eta esaten ere bai) wikiak debalde publikatzeko aukera ematen du. Blogger honen moduko zerbait bain wikietara ekarrita. Wikien aukeren inguruan ere jardun dut, baina asko probatu barik orain arte. Eta okurritu zait del.icio.us klaserako lehenagoko baten proposatu nuen hura osatzeko aukera izan daitekeela.
Proba egiten hasi naiz beraz. Schtuff-en kontua zabaldu eta eurek espazioa deitzen dutena sortu. Karrajua deitu diot, honi bezala, hemen dago. Zertako ba?
Bloga jarraitzen duzuenok konturatu zarete gauza pare bati bueltak ematen ibili naizela:

Teknologia berriek euskaltegien munduan gabiltzanoi ematen dizkiguten aukerak
Euskara irakasleok eta euskaltegien mundukook orohar komunikatzeko eta konpartitzeko dauzkagun hutsuneak eta aukera urriak.

Wikia dokumentuak elkarlanean sortzeko eta kudeatzeko sistema da. Dokumentu horiek gainera publikoak izan daitezke (kasu honetan bezala), ezagutza konpartitzeko eta osatzeko aukera dotorea beraz.
Gure mudnuan galderarik ohikoenetariko bat "zer egingo dut klasean?" izan ohi da. Tira, hemen horri erantzuten laguntzeko aukeratxu bat zabaldu dezakegu. Dokumentuak eta testuak internet-en bidez aurkitu, eta horiekin zer egin daitekeen hausnartzeko eta konpartitzeko gunea. Del.icio.us eta Schtuff hurrenez hurren, lasterbide konpartituak eta wikiak hain zuzen ere.

Zelan funtzionatzen du?
Lehenengo eta behin hau proba dela esan behar da. Eta proba den neurrian zelan dabilen aztertu beharko da, eta ondorioak atera. Beraz, ez dezagun pentsatu polbora asmatu dugunik.

Schtuff
Zerbitzu hau deskribatzen saiatuko naiz.
Schtuff-ek erabiltzaile erregistratu bakoitzari aukera ematen dio zenbatnahi "espazio" sortzeko. Espazio hauetan erabiltzaile horrek (eta hark baimena ematen dien beste erabiltzaileek ere) dokumentuak sortu eta publikatzeko aukera dauka. Konparazio baterako, espazio bakoitza blog baten antzerakoa da: bloga sortzen duzu, eta bertan zure post-ak publikatzen dituzu eta kronologikoki agertzen dira. Baina wikiak ez dira blogak, hemen aldeak:

Publikatzen dituzun dokumentuak aldatu ditzakezu, eta aldaketak dokumentuaren historiak artxibatzen dira. Hau da, dokumentuaren bertsio desberdinak ikus daitezke.
Dokumentu horretan pertsona batek baino gehiagok egin ditzake gehiketak eta aldaketak. Dokumentua etengabe ari da eraikitzen, jende desberdinaren ekarpenekin, edo norberak denboran zehar gehitzen edo aldatzen duenarekin. Bertsio guztiak gordetzen dira, beraz gauzak gehitu ahala ez da ezer galtzen, gehitu baino.
Horrez gain gehienetan aukera egoten da komentarioak eta eztabaidak bideratzeko, blogetan bezala.
Eredua ikusteko wikipediatik osteratxua egitea gomendatuko nuke. Euskarazko wikipediatik zehatzago. Eta kolaboratzen ere bai (egun baten pentsatu beharko dugu euskaltegietan honi zer erabilera eman).

Schtuff-en erabiltzaile erregistratuek baino ezin dituzte dokumentuak sortu edo editatu, berdin komentarioekin. Hala ere, erregistratzea erraza eta doan da, beraz hori ez dut uste problema denik. Bestelako aukera interesgarri batzuk ere ematen ditu gainera:

Tag-en sistema. Dokumentu bakoitzari nahi dituzun etiketak jarri ahal dizkiozu (del.icio.us-en antzera), eta gero etiketan horien arabera dokumentuak sailkatuta ikusi ere bai.
Artxiboak eta dokumentuak igotzeko aukera ematen du (neurri batera arte noski)
Erabiltzaile batek espazio desberdinak sortu ditzake.
Bestelako batzuk: dokumentuen jarioa, irudi-galeria, bilaketak,...

Lehenengo proba: klaserakoak
Esan dudan bezala karrajua izeneko espazioa sortu dut schtuff-en. Berton del.icio.us klaserako link-ekin (edo beste dokumentu batzuekin, ikasbil-ekoak adibidez) klasean zer egin daitekeen hausnartzen saiatuko naiz, eta gauzak proposatzen, hau da, klaserako ideiak izango dira dokumentu horiek. Wikiak oso dinamikoak dira, ez dira behin egin eta finkatuta geratzen diren dokumentuak, beraz, gaur ikusten duzuna bihar aldatuta egon daiteke.
Espazio horretan aukera eman diet erabiltzaile erregistratu guztiei dokumentuak sortu eta editatzeko, baita komentarioak egiteko ere. Beraz, nahi duenak osatu edo aldatu ditzake dokumentuak. Trankil, aurreko bertsioak gorde egiten dira, ez da ezer galtzen. Edozelan ere, dokumentua ikutzen ausartzen ez bagara, komentario egin daiteka. Hori bai, edozer egiteko erregistratuta egon behar da, bestela ikusteko aukera baino ez dago.
Laburtuta, hau da egin behar dena:

del.icio.us klaserako tag horretan dauden esteketariko bat hartu (gogoratu edonork jarri dezakeela tag hori del.icio.us-en kontua zabalduta), eta horrekin schtuff-eko karrajuan dokumentua zabaldu, inork lehenago horren inguruan zabaldu ez badu behintzat.
Testu horrekin klasean zer egin daitekeen deskribatzen saiatuko gara Schtuff-eko dokumentuan. Testu bakoitzeko dokumentu bat. Dokumentu horretan "ataza" edo ariketa bat baino gehiago agertu daitezke (bestela nahastosoa izan daiteke)
Dokumentua egin ostean saiatu tag-ak (etiketak) ipintzen ataza hori definitzeko eta norbaitek interesa baleuka erraz topatzeko.
Egindako dokumenturen bati egiteko moduko ekarpena okurritzen bazaigu, dokumentua editatu ahal dugu eta geurea gehitu.
Komentarioren bat okurritzen bazaigu, edo aldaketak azaldu nahi baditugu, komentarioak egin dokumentuari (blogetan bezala).

Konturatzen bagara, horrelako dokumentuekin azken baten jakintza-basea sortu daiteke. Gure kasuan material eta ideien bilduma. Gainera ez dira espazio pertsonalak, blogak bezala, espazio kolektiboak baino.

Wikien idazkera
Editatzen ausartzen bazarete, arazoa aurkituko duzue duda barik, wikien kodea. Wikiak ez dira Word-en bezala idazten, idazteko marka eta sistema berezia daukate, konplexuagoa, gainera ez dago unifikatuta. Schtuff honetan ere horrelako sistema erabili behar da. Hasieran gogortxu egiten da, trankiloa hartu arte behintzat. Lastima da. Dena dela beti dago aukera beste nonbait editatzeko (word-en adibidez) eta kopiatzeko, ez da berdin-berdina izango baina beti konpondu daiteke.
Schtuff-ek berak idazteko gida ematen du, ingelesez baino ez dago hala ere (hizkuntza irakasleak gara dena dela, ezta? ;-)).

Estekak
Hemen utziko ditut estekak zerrendatuta.

Hemen dago lehenengo proba. Josuren post-arekin okurritu zaidana
Hemen Schtuff-eko karrajua.
Hemen Schtuff bera.
Hemen del.icio.us klaserako etiketen zerrenda.
Hemen hau dena irakurri ostean edukiko duzuen sopaletras mentala kentzeko erremedio kaseroa.

Euskaltegiblogak

2006-01-19T22:48:00.000+01:00

Blogak euskaltegietara ailegatu dira. Mundu guztira heldu badira, argi egon da gurera ere noizbait heldu behar zirela. Dagoeneko hiruzpalau fitxatu ditut:

Ilazki euskaltegiko ikasleen bloga. Josu Aiztiriak berton iragarri zigun duela aste batzuk.
Barakaldoko Udal Euskaltegian bi gutxienez: Barakaldoko EGAlariak eta Zibergela. Blogger ondo aprobetxatu dute hauek
Gaur iragarri den Galdakaoko Udal Euskaltegiaren bErBeT@n.

Loralditxo honetan zerikusia izan du seguruenik HABEk udan weblog-en inguruan eskaini zuen ikastaroak. Gerora HIZPIDEn azken aurreko zenbakian artikulua atera zuten HABEko teknikari bik blogen eta weblogen inguruan (noizko Hizpide on-line eta eguneratuta?).
Itxura desberdina hartu diet guztiei. Ilazkikoak albistegi itxura dauka, euskaltegiaren inguruko informazioa ematen du. Helburuen artean ikasleen parte-hartzea sustatzea ere aipatzen dute. Badirudi oraindik bideratzen ari direla.
Barakaldoko Udal euskaltegikoetan ez dut zer asmorekin eginda dauden aurkitu. Zibergelakoan eztabaida gaiak planteatzen direla dirudi, dokumentazio lan handia egiten dute. Ez dakit eztabaidok non planteatzen diren, blogean ez dago iruzkinik behintzat. Beharbada, autoikaskuntzako mintza-saioetan, bloga mintza-saioak prestatzeko, horrela bada, ideia polita izan liteke.
Barakaldoko EGAlariak blogean, bestalde, testu luzetxuak daude. Denetarikoak, narrazioak, argudioak,... Ez dakit nork eginda eta zer funtzio emanda. Post batzuetan erantzun luzeak ere badaude, eta ikasleak diruditenek sinatuta. Hau ere ez da ideia txarra. Blog bietan euskara ikasleentzako esteken zerrenda landua dago. Aipatzeko moduko lana egiten dabil baten bat.
Galdakaokoan eztabaidarako gune antzeko zerbait proposatu nahi dute. Eurek aitortzen dute bloga baino gehiago foroa dutela gogoan. Klasean sustatuko dute parte hartzea, eta emaitzen zain dabiltza. Ikusiko dugu ba.
Esperientzia interesgarriak, neuretik ideia batzuk botako ditut hemen blogen erabileraren inguruan, karrajutik norbait pasatzen bada-edo (badakizue, karrajuko haize hau):

Blog-a idazteko guneak dira, baina irakurtzeko ere bai. Ez dago zertan ikasle guztiak blogari jarri. Blogetan era askotako informazioa eta irakurgaiak topa daitezke. Sarritan gainera prentsan edo literaturan (adibidez) aurkitzen direnak baino ikaslearentzako hizkera eskuragarriago baten idatzita.
Orain arteko formato idatzi gehienek ez bezala elkarrekintzarako aukera handiagoa ematen dute. Mintzamenerako laguntza handia ere izan daitezke. Blog-en hizkera ohiko idazkera formaletik (EGAko idazlanena) urrundu eta ahozko hizkerara hurbiltzen da sarri.
Ikasleen blog informalak sustatu beharko lirateke nire ustez (bitakora pertsonalak, klaseko egunerokoak,...). Ikasleen ikas-esperientziaren ingurukoak jasotzeko tresna ona ere izan daitezke.
Blog-ek formaren gaineko feedback-a emateko aukera ere ematen dute. Hau da, ikasle batek egindako testuaren gaineko komentarioak, idatzi duenaren gainekoak ezezik, zuzenketak eta formari buruz egiteko ere erabil daitezke. Honetarako wiki-en posibilitateak ere aipatu nituen lehengo baten.
Eztabaidarako blogak erabiltzen dira, baina nire ustez, horetarako foroak egokiagoak dira, edo txat-ak,...
Blog-ak proiektuak bideratzeko erabili daitezke. Adibidez, ikasle taldeari proposatu diezaiokegu irteera baten antolaketa eta kontakizuna blog baten bidez egitea.

Gauza gehiago ere egin daitezke, aukera ugari ematen dituzte eta nire derrepenteko brain-storming hau txiki-txiki geratu daiteke. Hala ere irakasle batzuk blog-ak erabiltzen animatu diren modura, euren esperientziak kontatzeko eta zabaltzeko bloga noiz zabalduko nago. Adibidez, Barakaldo eta Galdakaoko esperientziaren berri kontatzen diguten blog pare bat.
Animatuko?

Aitapontekoak

2006-01-19T01:17:00.000+01:00

Bloga, bloga mariñela! blogean Josu Martinezek Euskadi irratian botatzen dituen kantuak eta bertsoak plazaratzen ditu, irakurri eta entzuteko moduan. Gaur Berbalagunei dedikatu die. Sarreran lagun baten aipua bota du, berbalaguna "Apadrina un euskaldunberri" antzeko zerbait dela edo.
Ez dakit Josuren lagunak esanekoari zer ñabardura ematen dion, baina sektore euskaltzale batzuetan euskaldun berrien eta orohar euskaltegin munduarekin dabilen jarrera bat barruntatzen dut. Ez dakit ondo-ondo zelan azaldu, baina futbolzale askok erregionaleko taldeei ematen dieten antzeko tratamendua-edo izan liteke, txisteak egiteko modua gehien bat.
Ez dakit, baina euskararen normalizazioaren ikuspegitik 1000 lagunetik gora astero euskaraz egiteko batzea, gutxienez, egun baten 13.000 batzea bezain eraginkorra izan daitekeelakoan nago. Areago, 13.000 horietatik asko euskaltegietatik pasatuta egingo nuke.
Athletic-zaleen harrotasuna hutsaren hurrengoa erregionaleko talderik ez balego. Eta aitapontekorik ez daukan asko dabiltza bataiatu guran.

Adibideak

2006-01-13T20:50:00.000+01:00

Gaztelaniazko web batzuk bisitatzen ibili naiz, blogak eta hezkuntza munduaren ingurukoak. Blog-ek eta komunikazioaren teknologia berriek ematen dituzten aukerei buruz asko egin da berba, baina guri oraindik ez dakit adibide asko heldu zaigun. Asko daude, hizkuntza guztietan seguruenik, baina ni gaur adibide batekin geratu naiz. Felipe Zayas izeneko literatura irakasle batek doaneko zerbitzu batzuk erabilita bere lanaren jarraipentxua egiten duen bloga dauka batetik. Kontatzen duena helduen euskalduntzeko irakasleontzat ez dakit noraino zaigun baliagarria, baina zelan kontatzen duen bai. Klasean egiten duena eta zergatik egiten duen kontatzen du, eta baten bat hori entzunda animatu egiten da hark egindakoa egiten. Software soziala-edo deitzen den honen aplikazioa, ezagutzaren zabalpena eta haren eraikuntza kolektiboa. Hau da, irakasle batek berea kontatzen du, eta dauzkan irakurleak (irakasleak haiek ere seguruenik) hortik edateaz gainera, aportatu ere egiten dute. Indarrak aprobetxatzeko bide ona. Horrez gain schtuff izeneko zerbitzua erabili du errelatoen wiki bat egiteko beste irakasle batzuekin elkarlanean.
Erabili dituen zerbitzu guztiak debaldekoak dira. Beraz bitarteko edo diru faltaga ez da arazoa izan harentzako. Ideiak onak eta debalde egiteko modukoak, adibideak ugari. Guri zer falta zaigu ba?

Ikasbilen "atazak"

2006-01-11T13:23:00.000+01:00

Ikasbil horrek zer ematen duen endredatzen segitu eta ariketak atalean Daniela Freudenberg agertu. Hasiera baten pentsatu dut del.icio.us-en klaserako linkatu nuen elkarrizketa bera (hau) erabili dutela. Beste elkarrizketa bat da hala ere (HABE aldizkarikoa), eta horren gainean galderak eta erantzunak lotzeko ariketa eraiki dute.
Tira, del.icio.us-en markak zeozertarako balio badie pozik. Bestela, badakite non daukaten gauza gehiago. Nik zeozer interesgarria edo eman dezakeena ikusten dudanean horra bidaltzen dut, baina ez ahaztu klaserako tag hori edonork erabili dezakeela, eta denak batera ikusi.
Bestalde, 1.500 lagun munduan euskara ikasten, eta haientzako (eta bertoko batzuentzako ere bai, ezta Usaia?) sarean ordenagailuan egiteko ariketak jartzea gauza handia da, baina, teknonologiak aurrera eta aurrera doala ere, euskaltegietan 30.000 ikasle inguru ei dabiltza, eta irakasleok ere 2.000tik gora. Beraz, atazak, ariketak (terminologiaren gainean ere egun baten jardun beharko litzateke) edo ikasteko baliabideak sarean jartzeko sortzen badira, inprimatzeko edo eskola presentzialean erabiltzeko bertsioa ere egitea askok estimatuko lukete.

Gero eta euskara ikasle gehiago Euskal Herritik kanpo

2006-01-05T20:24:00.000+01:00

Erabili.com-etik heldu da albiste hau. 1.500 lagun munduan euskara ikasten. Kuriosoa. Boteprontoan bertokoari eutsi ezinik gabiltzala, kanpotik ere eskaria datorkigu. Euskara irakasleak asko gara, nahikoa, ez dakit. Kontutxu bat plazaratzeko balio dezake honek. (Helduentzako) euskara irakasleak gero eta gehiago behar dira, baina gure lan-baldintzak eta prestigio soziala horrenbesterakoa ote da? Gure lana behar den modura errekonozituta dago jendartean, erakunde publikoetan edo euskalgintzan berton? Gogoeta zabaltzea baino ez da asmoa.

Tekno-enredatzen: jostailuak

2006-01-05T19:18:00.000+01:00

Ez naiz gabonetan tekno-enredatzen ibili den bakarra. Gaur (urtarrilak 5), Sustatun hau agertu da. CodeSyntaxek blog komunitateak kudeatzeko software berria aurkeztu du, Bitakora.
Haritik tiratzen, Ana Malagonen blogeko post honetara heldu naiz. CSS orrien edizioa noraino baimendu eta zabaldu behar den atxakia hartuta CMSen inguruko kezka batzuk plazaratu dira hemen, eta aurreko postean kontatu dudana, eta Ikasbil dela eta Josu Aiztiriaren komentarioarekin lotu dut kontua.
Blogari batzuk kezkatuta daude gaur egun (dohainik batez ere) eskaintzen diren zerbitzu batzuetan dauzkaten aukerekin (CSSak editatu edo norberarena erabilli, zerbitzu hauetan erabiltzendiren CMSek eskaintzen dituzten aukera urriak edo norberak nahi lituzkeenen falta,..).
IKTen erabileran blog-ekin apur bat itsutzen hasi garelakoa daukat. B2evolution, Wordpress, Blogger, eta Bitakora berri hau gehien bat blogak atontzeko software-ak eta zerbitzuak dira nire uste apalean, eta teknologia berrien bidez askoz gauza gehiago egin ahal eta behar ditugu. CMS kontzeptua bera ere, txarto ulertu ez badut, blogetik askoz harago doa: edukien kudeaketa, gaur egun hain modan daukagun ezagutzaren kudeaketa, eta, orohar komunikazioa gauzatzeko tresnen abanikoa askoz zabalagoa eta dinamikoagoa dugu. Lehendik ere foroak ditugu adibidez, nire ustez blogetan gertatzen diren eztabaida batzuk bideratzeko aproposagoak. Wikia aipatu dut aurrekoan, indarra hartzen ari dena dirudienez. Berehalako komunikaziorako Skype-en modukoak edo IRCak eta txatak ditugu aspaldi. Buletinak, posta-zerrendak eta jarioak ere hor daude. Eta etortzeko daudenak eta, gehien bat hauekin guztiekin egin daitezkeen konbinazioek ate asko zabaltzen dizkigute gure komunikazio-beharretarako. CMS desberdinek tresna hauen intregrazioa funtzionalitate eta behar izan desberdinetarako eskaintzen dizkigute eta hortik norberak behar duena aztertzen hasi beharko da, dena ez da blogekin (edo bitakorekin) konpontzen. Josuk lehengoan Sustaturen moduko albistegiaren beharra aipatu zuen, horrekin batera materialaren bankua edo repositorioaren antzeko baten beharra ere bai. Nik ere beste gauza batzuen beharra barruntatzen dut: talde-lanerako tresnak (groupwarea?), LMSak (learning management system), eta orohar, saltsa honetan gabiltzanon partetik komunikaziorako jarrera ausartagoa.
Errege egunaren bezpera gaur, jostailuen publizitatea barra-barra. Geuk ere jostailuetan badaukagu. Hasi gaitezen olgetan.

Tekno-enredatzen

2006-01-04T02:00:00.000+01:00

Gabonetako oporrak aprobetxatu ditut sareko teknologiek ematen dizkiguten aukera batzuk aztertzeko. Egin duen hotzarekin atxakia ona ordenadorearekin denbora emateko.XAMPP ekin zerbitzari lokala instalatu eta CMS batzuk probatzen hasi naiz. Aztertu ditudan batzuen berri emango dut oraingoz. Hurrengo baten gehiago.

Moodle. Aspalditxo nabil honekin enredatzen. Duela urtebete edo izan nuen lehenengo kontaktua. Proba pare bat egin ditut lanean (AEKn), eta on-line ikastaroak antolatzeko tresna ona izateaz gainera, beste aukera pare bat ere ikusten dizkiot. Bat, euskara ikasteko jarduera osagarriak on-line antolatzeko, eta bigarrena, talde-lanerako plataforma telematiko modura (beste CMS batzuen antzera). Ez da zaila konfiguratzen, aukera eta tresna ugari ditu eta, nire ustez, ez du erabiltzen trebatzeko aparteko ahaleginik eskatzen. Estetika eta modulu batzuen funtzionalitatea ditu puntu ahulak nire ustez. Dagoeneko gurean ere zabaltzen hasi da. AEK-k ikastaro hau zabaldu du. Santurtziko Udal Euskaltegiak webgune osoa atondu du Moodle-ekin. UEUkoak ere lantzen ibili dira. Euskarazko Moodle komunitate txikitxu bat ere badago, ez oso bizia, baina zeozertan badabiltza. Axular Lizeoaren ikasgela birtuala dugu adibide.

Drupal: CMSa da (Content Management System, Edukiak Kudeatzeko Sistema). Konfiguratzen konplexua da lehenengo baten, baina probatzen hasita engantxatu egin nau. Konplexua den neurrian, oso konfigurablea, irekia eta posibilitate askokoa ere bada. Komunitate birtualak, blogak, foroak, eta okurritzen zaizkizun posibilitate berriak antolatzeko ere bai. Proba batzuk egin ditu zerbitzari lokalean eta ideiak ere eman dizkit. Baina esan dudan modura, denbora eta gogoa eskatzen du, eta seguruenik adituren baten laguntza (informatikariak). Dena dela baten bat zalea bada probatzen animatuko nuke. Hemen aurkitu dudan Txileko atari bat.

Wikiak. Wikia modan jartzen ari dela dirudi. Moodle eta Drupalek euren funtzionalitateen artean dauzkate wikiak. Ez dut orain wikia zer den azalduko (irakurri hau). Ibili naizen apurrarekin, aukera handiko tresna dela uste dut. Idazmena lantzeko, dokumentuak osatzeko, ... azken baten testuak idazteaz ikuspegi berria zabaltzen duela begitantzen zait.
Esan dudan bezala CMS gehienek wiki funtzionalitatea daukate. Badira wikia lantzeko programa berezi asko, nik mediawiki baino ez dut probatu, eta hau ere gainetik. Boteprontoan itxura erakargarria, baina ez dut konfigurazioa ondo kontrolatu oraindino. Wikiaren arazo nagusia editatzeko sistema izan daiteke, wiki hizkera menperatu behar da kasu gehienetan eta hasieran astuna izan daiteke horrela idaztea. Aipatzekoa da duda barik wikipedia proiektua eta honen barruko euskarazko wikipedia (Zergatik ez ikasleei dakitena bertan idazten animatu? Ideia da).

Beste batzuekin ere enredatzen ibili naiz, gainetik hala ere: B2evolution, Xoops, joomla, ... Askoz gehiago ere badira. Hemen daukazue bilduma ona. Hurrengo baten jarraituko dut.
Dena dela, espero dut aurreko post-aren haritik informatikariak intrusismoagatik ez haserretzea.

Gerrilariak

2006-01-04T00:56:00.000+01:00

Hari bi batu zaizkit gaur gogoeta baten. Bateko, Filoblogia-n euskararen jatorria dela eta ez dela dabilen saltsa, eta besteko, gaur e-postaz gurekin harremanetan jarri den auzokide batena.
Gorka izeneko boluetarrak aspaldian dauka webgune hau (arazoak ematen ditu sartzeko). Berton, berak kontatzen duenaren arabera, lagunei laguntzeko euskara ikasteko metodoa egin eta jarri zuen guztion eskura. Euskara ikasten hasteko metodo erraza, gaztelaniaz azalduta, "syllabus" estrukturalaren eredura eginda (gramatikan oinarrituta alegia).
Ez dakit Gorka hau irakaslea den edo euskararen profesionala behintzat, euskara jakin, behintzat, ondo dakiela dirudi, eta niri ez dit batere konpetentzia desleiala egiten digunik ematen. Areago, profesionala ez balitz ere, ez dut uste inori kalte egiten dionik ere, nahiz eta horrelako "metodoak" gaur egun hizkuntzen irakaskuntzako sektore askotan desprestigatuta, baita anatemizatuta ere, dauden. Inork ez du indar handirik gastatuko horretaz eztabaidatzen (neu lehenen), alperrikakoa ezezik, kaltegarria ere badelako horrelako demandetan ibiltzea. Eta gainera gehienok ados egongo gara lagungarria ere badela eta Gorkari lana eskertzea da bidezkoena. Euskara aurrera ateratzen laguntzen du hain zuzen ere.
Beste batzuk, berriz, aurrera begira baino atze-atzera begira jarri dira. Hizkuntzalari "profesionalei" ere diletanteak agertu zaizkie, eta batzuk nahiz besteak eurenari eutsi guran, polemika. Ez dute ondo hartu filologo ofizialek euskararen jatorriaren inguruan azkenotan filologo amateur batzuek zabaldu dituztenak, eta gehien bat eman zaien oihartzuna. Neuk ere, filologoa izanik (ez profesional, ez amateur, tituludun hutsa baino ez), profesionalen kabreoa ulertzen dut, baina hau eruditismoaren ondorioa baino ez dela uste dut. Euskararen jatorria kontu mitikoa eta afektibotasun kolektiboa erraz ikutzen duena da. Hortaz, ez da harritzekoa hipotesi "politak" arrakasta soziala izatea, areago, unibertsitateko filologoek eurek onartuta, dibulgazio lan gutxi egin denean. Dibulgazioa egitearen beharra onartzen hasi direla dirudi, eta hori ez da gutxi.
Hizkuntzaren pedagogiaren munduan ere sentsazioa izan dut sarritan adituen hizkuntza ez zaigula profesionalei heltzen behar den bezala, are gutxiago amateur-ei, eta zer esanik ez ikasleei. Hizkuntzaren pedagogiaren inguruko dokumentazioa ez da erraza ulertzen, aurkezpena nahastosoa eta konplexua izaten da, aparato zientifiko-bibliografiko-erretoriko handia (bost hogerlekoko berba asko), eta ondorioz, profesional askok dogma modura asumitzen dute sarritan adituek predikatzen dutena, baina ondo ulertu, konpartitu eta asimilatu gabe. Artikulua agertu da azkenengo Hizpiden (59) honekin lotuta. Ron Sheen-ek sinatzen du eta neurri baten hau azaltzen duela uste dut.
Hizkuntzaren irakaskuntzako adituek ez dute honen errua izango, ezta filologoek ere, baina azken baten biek daukate gauza komun bat: hizkuntzarekin egiten dute (dugu) lan, eta gu ez bagara hizkuntza egokitzeko kapaz, seinale txarra benetan. Ez gaitezen harritu beraz baten batek gauzak ikertzeko ez, baina kontatzeko abilagoa izanda aurre hartzen badigu.
Lehengo egunean ez dakit non entzun nuen Einstein-ena omen zen aipua: "Gauzak ez dira ondo ulertzen harik eta amamari azaltzen jakin arte".
Niri duela 10.000 urte mendebaldeko Afrikan zer hizkuntza egiten zen baino gehiago Euskal Herrian 10 urte barru zer hizkuntza egingo den ardura handiagoa ematen dit, eta ardura hau dugunok amamari azaltzeko abilidadea eta Einsteinen adimena beharko genituzke lagun.

Ikasbil II eta Bertsolariak gutaz III

2005-12-30T20:44:00.000+01:00

Aurreko hiru post-ak batu zaizkit baten. Lehengo egunean HABEk martxan ipini duen ikasbil webgune berriaz lehenengo apuntetxua egin nuen. Artean gauza handirik ez eta aipatu soilik. Osatuz doazela dirudi. Oraindik hala ere ez dakit zehazki gune honen intentzioa zein den: euskara ikasleentzako gunea, dokumentu biltegiaren formato berria, ... Ikasmaterialak daude, dokumentuak ere bai, berriak-edo ere bai. Zerbitzu ona izan daiteke hori bada asmoa, edonola ere, ikasleari begira irakasleari begira baino gehiago dagoela dirudi.
Aurkitu ditudanen artean Hot Potatoes motako ariketa batzuk ere badaude, eta kasualitatez, Egaña eta Iturriagaren bertsoak -aurreko post-etan aipatu ditudadak- ariketa bihurtuta. Hemen eta hemen hain zuzen.
Honako gauzen inguruan aspaldian etorri zitzaidan gogoeta. Aurrerakuntza deitzen diogu paperean egin izan ditugun ariketak formato digitalean egiteari (aukera anitzeko galderak, kloze testak, egia-gezurra,..)? Ez naiz orain hipermoderno jarriko, nire ustez horrelakoak ere ez datoz txarto ikasteko, baina une honetan ikas-jardueren antolaketari azken urteotan hainbeste ekarpen eginda, bestelako ikuspegi batzuk ez dira falta? Eta gehien bat irakasleentzako bestelako baliabideak (dokumentuak eta ariketez gainera, ideiak, ) jasotzeko eta konpartitzeko moduren bat ez litzateke komenigarria izango? Boteprontoko inpresioa da.

Bertsolariak gutaz (II)

2005-12-20T23:59:00.000+01:00

Hemen Egañarenak. Niri Unairenak gehiago gustatu zitzaizkidan baina hauek ere onak. "Damnifikatu" modura gustatu esan gura dut, ez bertsozale modura, horretan adituei (eta epaimahairi) ez diet ezer diskutituko.

Ordiziarra naiz, baina Santurtzin
hautatu nuen langintza
izan ninteken zenbaitentzako
behar zuten argi printza
Ezkerraldea erdalduna zen
neretzat a ze desditxa
euskaldun izan nahi zuten haiek
behar nituen zerbitza
Ia hamarrak jo dute eta
nekaturikan gabiltza
halare eutsi pixka batean
eta dantzatu lapitza,
ia euskeraz pentsatu eta
euskeraz luzatu hitza
ez al da hori euskaldun baten
lehendabiziko baldintza

Ia Edurne etorri zaite
orain pizarra aldera
ahal dan goxoen egingo dizut
ikasgaiaren galdera.
Bueno mesedez ez hainbat neka
ez al zintezke hor gera?
Kontatuko dut nik zenbat amets
egingo dudan aurrera.
Hau sumatzen det zonalde dena
euskalduntzeko bezpera,
ahalegin hortan zuek eta nik
lana daukagu ospera.
Eta gauza bat bururatu zait
hau jartzea buruz behera,
nor nori nork hau nabarmena da
zuek ni eta euskera.

Ekarri ditut pastaren batzuk
gainera hainbat kutizi,
ari den harek nola gustora
ari behar dun lehenbizi.
Zatoz Leandro alde hontara
zure kuaderno eta guzi
atzo idazlan oso politik
nola ez nizun ikusi.
Aizazu Mertxe etzazu egin
gela hontan aharrausi,
ez ezazula logurea ta
gure helburua nahasi.
Lortzen badegu hiru hitzetan
hau egingo dugu kasik
ordu mordo bat galduta ordea
mundutxo bat irabazi

Bertsolariak gutaz

2005-12-20T23:41:00.000+01:00

Igandeko bertso finalean finalista biek euskara ikasle eta irakasleok erabili gintuzten kartzelakoan. Hona Iturriagarenak (Usaiari dedikatuta):

Berriro ere klasean
bueno zer moduz gabiltza?
Kaixo Omar aspaldiko
etorri zara Haritza.
Klasea nahiz eta dugun
igual kutrea eta hitsa
zuen begietan dago
ikasi nahiaren printza;
zein etxeko lan gogorrak
fabrikakoa bortzitza
lana bukatu eta gero
hona praktika ta mintza
euskeraz egin nahi hori
zuen geroko bizitza
hori ez da subjuntibo bat
hori da lehen baldintza

Astean bost egunetan
eta bi ordu gainera
zuek ekartzen nauzue
sarritan neure onera
guk beti pentsatzen dugu
hor goazela gainbehera
nahi batzui ahoa bete
euskera eta euskera
nahiz administrazioan
erantzuna duten zera:
“zuek zeuen poltsikotik
ordaindu eta klasera”.
Batzuk lanetik besteak
lanera doaz ostera
eskertu behar dizuet
etorri izana bera

Beti baldintza txarretan
hori da gure problema
hizkuntza politika honek
ezarri digu kondena,
azalduko dute gero
txosten polit baten dena
hona etorri behar da
hori da baina lehena
Gero etorriko dira
horrenbeste teorema
euskara eskasten dabil
batzutan ez da zuzena
eta ez da egokia,
erdalgunean txarrena
egokia da ikasi
eta erabiltzen dena.

Ikasbil. HABEren gune berria

2005-12-18T02:58:00.000+01:00

HABEkoek Durangoko azokan webgune berria aurkeztu dute: ikasbil. Lehenengo baten, orain arteko zerbitzuak (informazioa, dokumentu biltegia, baliabideak...) beste CMS batera ekarri dituztela dirudi. HABEnet-ena apur bat konplexua izaten da sarritan eta arazoak ematen ditu nabigatzaile eta sistema operatibo batzuekin (firefox, linux,... ).
Berau ere oriandino ondo-ondo ez dabilela dirudi, probetan-edo (aurkeztuta dagoen arren). Honen inguruan ere informazio askorik eman ez dutenez, eta dirudienez probetan dagoela iritiz handirik ezin eman. Itxarongo dugu beraz.

Iruñean gaur

2005-12-17T14:31:00.000+01:00

Iruñean gaur, abenduak 17, larunbata , euskaltegien lokalak hutsik egongo dira seguruenik. Nafarroa osoan eta EH osoan bezala. Euskaltegietako biztanleek ez dute atsedenik hartuko hala ere. Batzuek euskaltegiak larunbat eterno baten nahi dituzte nonbait. Eta gaur, larunbataz, gogoraraziko zaie astelehena laster datorrela.
Nafarroan gertatzen dena deskribatzeko hitzak amaitu egin zaizkigu, eginak eta egitekoak ez ordea, eta Nafarroako gure kideek sustenguzko hitzak ezezik, bakarrik ez dabiltzala ere sumatu behar dute, larunbatean eta astelehenean.

Durangokoaren harira

2005-12-13T23:27:00.000+01:00

Iñaki Arrutik Durangon egin zuen interbentzioaren laburpena argitaratu zuen duela aste pare bat Argian. Gauza batzuk planteatu zituen, baina funtsean guri dagokigunean bat dagoela uste dut: Euskaltegiek euskararen erabilera eta normalizazio prozesuan zer paper daukaten hausnartu behar dute. Alor desberdinetatik ikusita gainera:

Jarduera didaktikotik bertatik.
Euskaldun berria edo euskara ikaslea hizkuntza erabiltzen den sarean sartu.

Bigarren alorrean, mintzalagunaren prestigiatzea gertatzen ari da azkenotan, eta ondo dago, teknika oso interesgarria da, emaitza onak izan ditu orain arte eta ikaragarri zabaldu da. Hala ere, ez da alor eta teknika bakarra. Aurreko post baten mintzataldeak aipatu nituen. Oraingoan 20 urteren bueltan dabiltzan ekimen bi ekarriko ditut, apur bat ahaztuta dauzkagulakoan: Aizu! eta HABE aldizkariak. Kontutxu bat gogoratzeko baino ez bada ere: hizkuntza erabiltzea ez da lagunartean hitz egitea bakarrik. Eta euskal hedabideen munduan bi hauek trataera marjilnala-edo daukaten inpresioa daukat, daukaten irakurle kopuruak justifikatzen ez duena.
Beste apunte bat. Gaur Santutxuko euskaltegian Arkaitz Estiballes bertsolaria ibili zaigu ikasleei, berbalagunei eta bestelako interesatuoi bertsolaritzaz hitzaldi "praktikoa" ematen. Orain arte euskaraz burutzen den jarduera soziokultural inportante bati errespetuz edo beldurrez aitu dioten hainbatek bestela hasi dira ikusten, seguruenik baten batek Bertso-finala ikusteko orain arazo gutxiago izango du. Gainera, bertsoak eta azalpenak euskaraz entzun, ulertu, gozatu eta prozesatu egin dituzte bertaratutakoek. Hori ere ez da hizkuntza praktikatzea? Euskal Kultura famosora, hainbestetan aipatzen denera hurreratzea ere ez da izan? Harreman sare batera hurbiltzea ere ez da izan (euskarazko kultur sarea edo)?
Harreman informalen munduan eragitea ondo dago, behar da eta, horren inguruko langintza prestigiatu eta zabaldu egin behar da. Baina ez ditzagun ahaztu komunitate baten egituraketan inportanteak diren beste harreman sare batzuk (hedabideak, jarduera soziokulturalak, ...). Azken hauek hainbeste jainkotu barik, hurretatu ditzagun ailegatu berriengana, Arkaitzek, Aizu! edo HABE aldizkariek egin duten bezala.

del.icio.us klaserako

2005-11-26T20:12:00.000+01:00

Del.icio.us-en nire estekak antolatzen nabilela okurrentzia eduki dut. Sustatuk aspaldian zabaldu zuen tag bat, "sustaturako", tag horrekin euskal internautek interesgarri deritzotena markatu eta Sustaturen Jamaika ikusteko atalean agertzen dira egunean-egunean.
Euskaltegiko irakasleok sarri ibiltzen gara ikasleei eskaintzeko irakurgaiak, eztabaidagaiak edo baliabideen faltan. Interneten asko daude, ez dira topatzeko errazak hala ere, gutxiago gure sektorean daukagun teknofobiaren pandemiarekin (teknopata batzuk ere bagara baina).
Neuk ere han eta hemen gauza interesgarriak ikusi ditut klaserako. Blogen eztanda honekin gainera bestelako testuak ere agertzen hasi dira, kolokialagoak, biziagoak, ... eta gainera interakzio gehiago agertzen da erabili ohi ditugun testu idatzietan baino: aldizkariak, egunkaria, liburuak,... Eta klasean erabiltzeko aukera handiak ikusten dizkiet batzuei. Baina internet ez da papera bezalakoa, ezin duzu txoko baten gordeta hain erraz eduki, eta sarritan ez duzu gogoratu ere egiten non egon zen ikusi zenuen artikulu edo eztabaida hura.
Del.icio.us-en moduko tresnekin buelta eman ahal diogu horri eta gainera -eta hau da nire ustez onena-, baliabide horiek konpartitu eta zabaldu ere egin ahal ditugu.
Beraz, Sustatukoek egin duten antzera, proposamena egin nahi dizuet euskaltegien munduan zabiltzatenoi eta interneten endredatzen duzuenoi. Klaserako zerbait interesgarria ikusten duzuenean, del.icio.us-en lastermarkeei gehitu eta ipini "klaserako" tag-a.
Prozesua erraza da, ez dizuet hemen azalduko, Sustatukoek ederto egin dute hemen. "sustaturako" ipini beharrean "klaserako" ipini eta listo!
Ni, dagoeneko hasita nago ipintzen, hemen dauzkazue nire markak, gainera beste tag batzuk ere ipini ditut (telebista, teknologiak, etorkinak...) bilatzeko aukerak zabaltzeko. Dena dela hona joaten bazarete erabiltzaile guztiek klaserako tag-a ipini dieten esteka guztiak agertuko zaizkizue.
Ez dakit blog hau zenbatek irakurtzen duzuen (bloglines-en hiruzpalauk daukazue agregatuta behinik behin). Asko ez gara izango, baina sarearen bidez edo radiomakutoren bidez zabaltzen baduzue gure lankideei baliabide majoa emateko moduan gaude, ezta?
Bigarren partea ere eduki dezake honek. Topatuko bagenu jendeak esteka horiek zelan erabili dituen plazaratzeko modua oraindino baliabide gehiago edukiko genuke. Ez zait okurritzen momentuz hori zelan egin, baina buru batek barik hamaika buru ipintzen bagara laster baino lehen txiringo elegantea montata daukagu.
Hemen dauzkazue gure marken jarioa (rss) eta klaserako tag-arena:

http://del.icio.us/rss/didaktika/klaserako
http://del.icio.us/rss/tag/klaserako

Hemen orain arte dagoen zerrenda guztia.
Saiatuko naiz blog honen txokoren baten erakusten. Ea blogger honekin egiteko modurik daukagun (baten batek baleki, lana kentzea estimatuko nioke).

Euskaldun berrion animoa

2005-11-25T01:06:00.000+01:00

Durangokotik ezer idatzi barik, eta gaur Usaiaren komentarioa heldu zait. Blog honen lehenengo irakurlea (kronologian eta kategorian ere bai). Eta justu gaur Berbalagunetik ekarri dudan burutazioari beste buelta bat eman dio.
Nire berbalagunetako batek - Iñaki, 40 urteko gizona, aita ta informatikoa-, gaur irakasleok klasera joan ohi garenaren antzera etorri zaigu, fotokopia takoarekin. Eta fotokopietan Berbalaguneko koordinatzaileak partaide guztioi bidali digun agendaren fotokopia tako bana ekarri digu taldekooi. Ez dakit seguru baina bere klasekideei ere ekarri dizkiela uste dut (ze gizona euskaltegian ere badabil, eta gainera barikuetan ikaskide batekin geratzen da praktikatzeko,...). Ez hori bakarrik, agendako mobidetan parte hartzeko deseatzen eta animatzen etorri zaigu gizona. Ni (eurek ez badakite ere) mobida horiek antolatzen dituen erakundearen lehendakaria naiz (estatutuetan hori ipintzen du, e!), eta zer esan ez dakidala. 10 urtetik gora auzoan danerik egiten ea jendea animatzen den, ea euskaldunak juntatzen garen zelan edo halan, eta hemen dauzkagu etorri berriak animoso-animoso.
Eta etxea ailegatu, eta Usaiaren komentarioa blogean. Mintza-praktika astean bitan egiten duela, euskaltegian apuntatuko dela, eta, gainera, inoren pentsuan ibili barik, bloga egiten.
Eta estimatu egiten da, animoa aldatz behera hasi, edo, hobe esanda, hiperrealismo-atakeak hartzen gaituenean (ze animorik ez bageneuka aspaldi genbiltzan beste zeozertan) gehien bat.
Azkenengo Korrikan baten batek eskerrak eman zizkigun euskaldun berrioi. Gizalegezkoa da eskertzea, baina, nik orain, eskerrak emateko baino, gogo handiagoa daukat haiei bizia emateko, euren animo horiek guztiak bideratzeko eta gurekin (euskaldun konpetenteak, superreuskaltzale bertso-jaleak, euskal (man)komunitatea, los vascos, euskaratik bizi garenok, euskaragatik bizi garenok, euskararekin bizi garenok edo euskaraz (super)bizi garenok,...), juntatzeko eta gustura jarduteko gustura jarduten dugun gauzetan (perretxikoak jaten adibidez, beste berbalagunetako bat perretxikozale konbentzitua eta konbintzentea dugu).
Durangotik gogoeta darabilt. Euskaldun berriekin ezer egitea euskalgintzan bigarren dibisioko kontua dela dirudi. Mintzalagunak, mintza-praktika, euskaltegiak eurak,... kontsiderazio gutxikoak direla pentsatzen dut sarritan. Eta batzuetan barruntatzen dut euskaltegietako irakasleen motibazioan ere honek pisua daukala.
Eta ez dakit zehazki zergatik. Praktika jarduera hauekin euskara jende gehiago erabiltzen ari da, leku gehiagotan, eta horrek daukan inpaktoa ez dakit ondo neurtu den.
Superreuskaltzaleok jarduera hauek eta jende honi goitik behera begiratzeko joera daukagu, eskerrak eman eta zeremoniak bai, baina sustengu gutxsi. Nago ez dakigula neurtzen zenbat egiten ari diren, areago, batzuetan euskaldun berriek eratu dituzte harreman-sare potenteagoak eta trinkoagoak euskaldun zaharrek baino. Eta hainbeste txalo eta lora bota beharrean (gutxien behar dutenean jeneralean, hau da, "gure" kategoriara heldu direnean), hobe genuke tresna eta bide gehiago emango bagenizkie. Edo hobeto, aprobetxatu dezagun geuk ere gero eta gehiago garela: perretxikoak jateko, blog politak irakurtzeko, bertso-finalera koadrilan joateko, edo gure agenda (telefonoena, rss-ena edo mentala) handitzeko. Eskerrak (zentzu bietan) Iñaki, Usaia eta enparauoi!

Durangon bazkaldute (edo)

2005-11-11T00:31:00.000+01:00

Gaur Durangon ibili gara egun guztian, "Mintzapraktika egitasmoak" jardunaldietan. Lehenengo inpresioa: jende asko, giro ona eta gustura, gauza berriak entzun eta sektore bitako jendea elkarrekin behingoan (euskaltegiak eta euskara elkarteak).
Boteprontoan azpimarratzeko. Iñaki Arrutiren kokapena. Zehazteko eta eztabaidatzeko asko oraindino nire ustez, baina euskaltegiek normalizazio prozesuan jokatzen duten paperaz hausnarketa landua eta behar fina. Hemendik aurrera honetaz hausnartzen jarraitzeko abiapuntu izango dugulakoan nago.
Beste guztia ere polito, neu behintzat ez naiz aspertu, eta horrelako jardunaldietan zaila izaten da.
Antolatzaileek banatu duten materiala aztertzen hasiko naiz, zer esana emango dit egunotan.
Ondorio nagusia, gaur berbalagunera (oraindinokarren) animo handiagoarekin joan naiz (erremate ona gaurkoaren moduko egun baterako).
Dena dela, beste norbait ere han egon bada, interesagarria izango litzateke haren iritzia ere plazaratzea.

Mahatserriko blogistika

2005-11-04T00:47:00.000+01:00

Euskaltegien kontua apur baten alde batera utzita, bloglines-eko zerrenda egiten nabilela, konturatu naiz hemen gure auzunean bagarela blogista batzuk, elkarren ezagunak, eta batzuk askoren ezagunak ere bai.
Berton aldizkariak lehengo hilean Mahatserriko webguneen zerrenda bat publikatu zuen. Han zeuden batzuk, baina blog pertsonaletan ere baten bat falta zen.
Gure artean pionero, nahiz gazteena izan, Josu Martinez enfant terriblea daukagu. Mahatserriko mugatik gero eta barrurantzago dabilkigun Iñaki Peña euskaltzaleak ere blog aktiboa darabil. Atzo bertan (berandu baina) idazlerik mahatsorrienaren bloga deskubritu nuen. Euskal blogosferako Mahatserriko probintzian gehiago ibiliko dira seguruenik, ea deskubritzen ditugun.
Bitartean, gurera hilean behin etortzen den bisitaria blogistikaren ohorezko dibisioan sartu zen aspaldian. Eta sinsorgoren bat ere badabil, baina hau beste historia bat da.
Jende ezaguna euskararen munduan dena.
Gaur berbalagunan lagun bi gehiago ezagutu ditut, eta ordubete ta erdi luze ibili gara bost lagun abarketari ematen (hemen daukazue nire berbalagunetariko bat prosierto). Jende berriarekin ibiltzeak gustua ematen du ba. Eta horrelakoak gurearen moduko auzune handian asko egon behar dira. Blogosferan ere horrelako jendearen beharrean gaude, baita auzunean ere, eta bietan bada hobeto.

Aipua

2005-11-03T02:28:00.000+01:00

Egunotan HABEk itzulpen sailean argitaratu duen Susan Feez-en Testu bidezko syllabus-diseinua (hemen erreferentzia batzuk ingelesez) liburua (HABE, itzulpen saila 46) irakurtzen nabil. Erabili ditugun gogoeta batzuk ondo elikatu dizkigu liburuak. Liburutik hartutako aiputxo bat ekarriko dut hona, norbaiti zer esana ematen badio edo.
Azken berrogei urteotan irakasleak hizkuntz irakaskuntzaren planteamendu-segida baten eraginpean egon dira. Planteamendu berri bakoitza hizkuntzari eta hizkuntzak irakasteari buruzko jakintza handiagoren emaitza izan da.
Zoritxarrez, planteamendu berri bat sortzen den bakoitzean aurreko guztia kolokan jartzen duen pakete isolatu bat balitz bezala aurkeztu ohi zaie irakasleei. Horrek hiru ondorio kaltegarri dakartza:

Jendeak pentsatzen du hizkuntza irakaskuntza sukarraldi eta modetan oinarritzen dela, eta ez garatuz doan jakintza batean.

Hizkuntz hezitzaileak talde bitan banatu ohi dira. Azken planteamenduaren aldekoak eta kontrakoak.

Hizkuntz hezitzaileek ezin dituzte ezagutu aurretik izan diren planteamenduaren alderdi baliagarriak

Eraginkorrak diren irakasleak eklektikoak izan dira beti, eskura dauden planteamenduen artetik modu estrategikoan hautatzen dakitenak, ikasleek ahalik eta ikas esperientziarik eta emtizarik onenak izan ditzaten. Hala ere, sarritan zera falta izan da, hizkuntza eta irakaskuntzaz gaur egun dauzkagun ezagutzen bilduma antolatzeko markoa…(30. or.).
Gustura entzungo nituzke komentarioak eta gogoetak. Baita liburua irakurri duzuenon ekarpenak ere. Bota ba!

Praktika idatzia

2005-11-03T01:15:00.000+01:00

Lasai, ez nator berbalagunarekin berriro. Luistxo Fernandez poliblogariaren post baten harira etorri zaizkidan burutazio pare bat ekarriko dut beste barik.
Polemika antzeko zerbait sortu da azkenotan euskal blogosferaren etengabeko hazkundea eta hartaz zabaldu direnak direla eta. Espero gabeko saltsa honek blogen balio literarioaren gaineko hausnarketa ekarri du behintzat.
Ez dakit hemen literatura egiten ari garen. Neuk behintzat ez daukat horren kontzientziarik, eta literatura egin badut kolateral totala izan da kontua. Seguruenik blogak egitera bultzatu gaituena artearen historiara gure izena gehitzeko anbizioa barik, norbaitekin gure burutazioak eta bizitzako gertaerak konpartitzeko gogoa izan da. Hau da, edozein berriketalditan plazaratzen ditugunak, eta gure aurrean dagoen pertsonagandik antzeko konplizitate-zehaztapen-demanda-ekarpenak espero ditugu, geure pentsakera hori eraldatzen eta eraikitzen lagunduko digutenak.
Hori azken baten, hizkuntza erabiltzea da, eta hizkuntza erabiltzen dugu norbaitekin ari garelakoan edo.
Soziolinguistika munduan harreman-sarea kontzeptua erabiltzen da, hizkuntza (euskara gure kasuan) harreman sare horren tresna da, eta harreman sare barik hizkuntzarik ere ez dago.
Euskal blogosferaren hazkunde exponentzial hau, azken baten bestela sortuko ez liratekeen harreman-sareak sortzen ari da, txikiak baina ugariak. Hizkuntzaren erabilera areagotzen ari da.
Pentsa dezakegu hizkuntza erabiltzea aurrez aurreko solasaldia dela gehien bat, eta seguruenik horixe da hizkuntzaren erabileraren esparru "purua". Gaur egun hala ere, komunikazio kanalak ugaltzen eta erregistroak egokitzen ari dira kanal berrietara. IKTen bidez komunikazio ingurune berriak sortzen ari dira, lehengoak ordezkatuko ez dituztenak, baina (hala espero ez bazen ere) bizitasuna etengabe irabazten ari dira.
Mintzapraktika jardueren inguruan berauek hizkuntza hobetzeko ezezik, harreman-sare berriak sortu eta erabilera areagotzeko tresna modura ere aipatzen dira.
Bategatik nahiz besteagatik, gustura jarraituko nuke euskara ikasle baten bloga, edo ikasle askoren blogak. Eurek ere estimatuko lukete seguru asko.

Material-kritikoak

2005-10-31T00:32:00.000+01:00

Praktikaren asuntua baztertuko dut oraingoz. Azkenean blog-ari "Berbalagun baten bloga" edo halako zeozer ipini beharko diot izena bestela, edo beste blog bat egin (baten bat horrelako ideiaren batekin dabilela uste dut gainera). Eskola kontuetara etorriko naiz, eta hizkuntza irakasleok gehien estimatzen ditugun kontuetariko batera, materiala.
Interneten enredatzen, web hau topatu nuen duela hilabete batzuk. Gazteleraren irakaskuntzan teknologia berrien inguruan diharduen talde batek atondu du webgunea. Materialak eta baliabideak eta haien gaineko hausnarketarako gunea ere eskaintzen dute. Osteratxu bat egitea gomendagarria.
Gauza bat gustatu zait hala ere, "El teléfono" atalean egin dutena. Gaztelania ikasteko sarean dauden materialen zerrenda bat egin dute eta material-sorta bakoitzari fitxa bat egin diote. Fitxa horietan materialaren identifikazio datuekin batera, balorazioa ere egin dute, irizpide didaktiko batzuen araberako balorazioa.
Ez dakit honi material-kritika deitu ahal zaion, edo azterketa beste barik, irizpideak ere eztabaidatzekoak izan daitezke. Baina euskararen irakaskuntzan ere halako zerbait beharko genukeelakoan nago.
Material didaktikoekin eskizofrenia apur bat dugula uste dut. Material zaharrak anatemizatu edo baztertu egiten ditugu. Material berriak sakralizatu nahiz eta erabili ez. Berrikuntzaren kontrako jarrera itxiak bestalde. Urteak eta urteak material berdinarekin dabiltzan irakasleak. Eta kexa zabala: material gutxi dago.
Egon, asko dago, eta asko horretatik gehiago sortzeko bideak ez dira uste bezain zailak izaten. Baina bideak ixten badira, baliabide-kopurua murriztu baino ez dugu egiten, eta, nire ustez, material guztiek bete dezakete funtzio bat.
Helduen euskalduntzearen munduan Elementos taldeko lagun hauek egin dutena norbaitek egin behar luke: euskara ikasteko dauzkagun baliabideen gida-kritika-azterketa antzeko zerbait. Irakasleei laguntzeko baliabide ona bera ere.

Lizardi mintza taldea

2005-10-28T01:23:00.000+02:00

Lehengo post-ean Durangoko jardunaldien aipua egin nuen. Programan euskara praktikatzeko jarduera eta egitasmoen inguruan egin den guztia ezin dela aipatu eta tratatu argi dago. Santutxuko mintza taldea aipatu nuen post-ean, eta Lizardi Mintza Taldeko lagunekin ere ez gogoratzea bekatu iruditu zait.
Ez dut hauen historia kontatuko, ez dut dena ezagutzen gainera, gauzatxu bat hala ere. 80en hamarkadaren erdian, 84an edo 85ean uste dut, pegatina eman zidaten Bilboko Zazpi Kaletan, Lizardi Mintza Taldea idatzita zegoen han, eta ordutik Gabonzaharreko kotiloia eta Santiago plazan egin zuten jai-antzeko bat gogoratzen dut. Euren web-ean 17 urte aitortzen dituzte (urteak kentzen ote? Ni erratuta?).
Gaur egun, ikusten duzuenez programa elegantea daukate, eta inportanteena, jende ugari batzen dute Bilboko Zazpi kaleetan euskarazko jarduerak egiten, kirola eta kulturaren inguruan batez ere. Talde konpaktoa dira eurek ere, ilusioa, gogoa eta zaletasun handikoak eta hainbat urteren ostean ez daude inondik ere nekatuta. Alderantziz, egitasmo eta jarduera berrietan sartzeko gogoarekin. Euskara elkarte modura antolatuta daude orain.
Euskaldun berrientzat euskara praktikatzeko eta erabiltzeko jarduerak aipatzen hasi diren honetan (behingoz), justua da, nire ustez, aintzindari hauetaz eta eurek jorratu duten bideaz gogoratzea: talde-jarduerak kirola, aisialdia eta kulturarekin lotutakoak. Bilboko Zazpi Kaleetan euskara gehiago entzuten bada eta askok euskaraz egiten ikasi badute, hauek ere zer ikusia daukate horrekin.

"Mintzapraktika egitasmoak" jardunaldiak

2005-10-24T21:50:00.000+02:00

Topaguneak, AEK eta IKArekin batera jardunaldi hauek antolatu ditu. Berri zehatza Topagunearen webgunean edo Sustatun ere daukazue. Jardunaldion haritik kontutxu pare bat.
Duela urte batzuk Euskara Elkarteen Topaguneko zuzendaritza batzordeko kide nintzela, euskaldun berriak izeneko arlo bat ere bazegoela jakin nuen. Gehien bat mintzalagun programen inguruko arloa zen. Ni euskaltegien mundutik nentorrela ere, ordura arte halakoei garrantzi handirik ere ez nion ematen. Badakizue, euskaltegietan sarritan ardura handiagoa edukitzen dugu karrajua ala pasilloa esan behar den, praktika kontuak baino. Praktika berez datorren kontua ei zen. Norberak bilatu behar duena edo.
Orduan zebilen jendearekin berbetan hasita, ilusio handiaz gainera, halako egitasmoak arrakastatsuak zirela ere nabaritu nuen. Eta pentsatzen hasita, galdera batzuen erantzun (posiblea) etorri zitzaidan derrepentean.
Euskara irakasten-edo gabiltza, ordu piloa, jende piloa,.. eta gero ez dugu ikusi ere egiten hori guztia (halako bajoirik ez zaizue inoiz etorri euskaltegietan zabiltzatenoi?). Eta jendeak ere holako zerbait nahi duela dirudi. Aitu bestela zenbat jende apuntatzen dabilen, eta gustura ere ei dabiltza. Hau aurrera atera behar da ba! Eta zabaldu.
Euskara elkarteetan arduratuta genbiltzan euskararen erabilera sozialagatik, eta euskaltegietan ikas-prozesuaren emaitza akademiko eta sozialengatik ere bai. Eta han zebilen euskaltegian ikasitako jendea euskara erabiltzen, gustura, harreman-sare euskalduna eraikitzen eta gainera praktikaren bidez euren jarioa, autokonfidantza eta hizkuntzarekiko identifikazioa sendotzen, hizkuntza hobetzen eta ikasten azken baten.
Ez zen gauza berria hala ere, segituan gogoratu nituen gure auzoan (Santutxun) ordurako ere urteak eginda zeukan Santutxuko Mintza Taldea. Joseba Basterra irakasle ohia (eta mintzalaguneko laguntzaileen aintzindaria, Ixabel guztiekin batera), astero-astero ikasleen kuadrilatxua batu, txikiteoa egin, mendira, ...eta monotonian jausi orduko, liburu pare bat egin.
Euskararen "alde" kriston lana egiten zebilen taldetxu hau, eta ondoren etorri ziren mintza-berba-solas- parraplalagun guztiak ere bai. Baina, inork ez zeukan horren berri, inguruan galdetu eta akaso batek inoiz ezer entzun bai, ondo jakin ez... Kanpaina, makroekitaldi, makroproiektu guztien artean galdu egiten ziren honako kontuok, eta, nire ustez txarrena, errekonozimendu eta ezagutza publikorik ere gutxi.
Betoz beraz jardunaldiok behingoan lan hori guztia errekonozitzera, eta hemendik aurrera euskalgintzan antolatu eta sustatu beharreko lan ildo hau sendotzera eta zabaltzera.
Badakizue zenbat jende pasatu den euskaltegietatik? Badakizue gune urbanoetan (normalizazioan estrategikoak seguruenik) ia-euskaldunen portzentajea zenbatekoa den?
Zer egina badago ba! Durangon topatuko gara!

Karrajua, pasiloa, korridorea

2005-10-23T19:49:00.000+02:00

Karrajua izena ipini diot blogari. Hiztegietan pasillo-ren itzulpena topatzen hasi naiz, eta batzuetan (Elhuyar, 3000) karrajua ez da agertzen itzulpenetan. Pasiloa, korridorea, pasabidea eta halakoak bai ordea. Karrajua euskaltegian lanean hasita neure hiztegi pertsonalera pasatu ziren hitzetako bat izan zen (Karrajura irten behar genuen erretzen esate baterako). Arrakasta handirik ez duela izan dirudi.
Berdin dit, ez dut izena aldatuko, ze haren balio sentimentala ez dute hiztegiek jaso. Eta abisua ere bai: baten bat honen inguruko eztabaida filologiko-normatibo-psikolastikoekin etortzen bada, atoan baneatuko dut.

Korrika 14 eta euskaldun barriok

2005-10-23T19:05:00.000+02:00

Eztabaida interesgarrien bilduma egiten nabil. Aurrekoaren eta Korrikaren haritik beste hau sortu zen Sustatun. Patxi Lurrak, Mahatserriko Berbalagunan hura ere laguntzaile dabil, euskaldun berria-euskaldunzaharra dikotomiaz egindako gogoeta polita, eta ondorengo eztabaida ere mamitsua.
Nik neuk oraintxe momentuan bereizketa horrela ikusten dut: euskaldun zaharrak (zaharrok), eta euskaldun gazteak. Eta zorionez azken hauek gero eta gehiago dira, eta guk (zaharrok) baino burukomin gutxiagorekin etorri ohi dira (nire ustez gutxiegi batzuetan, baina horiek zahar-ajeak direla barruntatzen dut).

Deabruak eta aingeruak

2005-10-23T18:45:00.000+02:00

Erabili.com-en duela hilabete batzuk zabaldu zen polemikatxu hau. Berbalagunaren post-a egin ostean gogoratu nuen kontu hau. Urruxulegik kontuak gogortxu plazaratu zituen nire ustez, baina arrazoi pittin bat ere bazuen. Eztabaida horretan gelditu zen, Rufino Iraolak eta Beñi Agirrek artikulu banarekin erantzun zioten.
Nik kontu honetan mutur bi igarri ditut. Populismoa eta akademizismoa deitu genitzakeenak. Batak euskara liburu gabe ikasi behar dela, praktika eta praktika da onena. Besteak printzipio didaktiko-metodologiko-kurrikularren deklarazio inpekablea.
Nire berbalagunekin nabilela, ezin izan dut ez bata ez bestea baieztatu. Praktikaren sakadatxua behar dute biek, kriston gogoa daukate gainera hobetzeko, baina, ni euren laguntzailea naizela, irakaslearena ere egin behar ote dut? Deformazio profesionalak horrantza bultzatuko nau seguruenik, baina Berbalagunak irakasle partikularra ez die agindu, eta beste laguntzaileak ez dira irakasleak, ziudadano euskaldun korriente-molienteak baino.
Ezin diet nik neuk bakarrik euskara ikasteko prozesua ziurtatu, praktikaz gainera hizkuntzari buruko hausnarketa ere behar dute, eta nirekin berbetan ari direnean hizkuntzaz ere pentsatzen ari direla igartzen zaie. Prozesu hori norberaren kontura edo lagunduta bideratu liteke, norberak dauzkan kapazitate eta joeren arabera. Baina Berbalaguntzailearen (oraintxe asmatu dut, karajo!) funtzioa erabilera gunea eta hizkuntza eredua erakustea da, norberak prozesatzeko. A, eta buenrollitoa ematea be bai, ze euskaldunok (euskaltzaleok gehien bat), edonor abrosiduteko kapaz izan gaitezke.

Zenbat gara?

2005-10-23T17:11:00.000+02:00

Bloga atontzen hasi naiz, blogger-en debaldeko zerbitzua erabili dut hasteko probatxua abiatzeko (euskal blogosferan ohikoa dirudiena). Zerbitzu hau inoiz erabili duzuenok badakizue link-en zerrenda eskuz editatu behar dela (seguru inork trukuren bat topatu duela, holan bada esan lehenbailehen). Eta ni, weblari australiar bati behin irakurri nionarekin bat egiten dut: “I am basically lazy”, eta gainera gauzak topatzen bastante torpea ere bai. Beraz, aurki-ren euskalduntze-alfabetatze atala begitu eta handitxik kopiatu ditut eskoian dauzkazuenak.
Euskaltegien munduak sarean dauzkan batzuk ipini nahi izan ditut hasiera baten. Gero denborarekin osatuz eta gehituz joango gara. Baina link-en atala betetzen hasteko ez dago txarto.
Aurki-n begitzen nabilela burutazio batzuk piztu zaizkit hala ere. Euskal blogosfera etengabe hazten dabil, denetariko kontuak ere topatzen dira, baina gure mundu honetako inor ere ez (gauzak topatzen torpea naizela aitortu dut lehenago, erraza da oker egotea beraz). Idazleak, kazetariak, musikazaleak, kulturetak, euskaltzaleak, argazkilariak, unibertsitateko jendea, eskola munduko jendea,... Baina euskaltegien mundutik ez irakaslerik, ez ikaslerik, ez gururik,...Webgune (lar nire ustez) korporatibo batzuk (AEK, HABE, Udal euskaltegiak,...), publizitatea, informazio objektibototala, baina saltsarik bapez.
Eta berriro etorri zait lankide batzuen artean sarritan komentatzen izan dugun sentsaziotxu bat: gure sektorean zer gutxi egiten dugun berba gure lanaren gainean, irakasle modura agertzen zaizkigun arazoak, dauzkagun zalantzen eta burukominen inguruan, arazo "didaktikoei" buruz azken baten. Eta orain hotzean pentsatuta, pentsatzeko modukoa iruditzen zait 2.000 lagunetik gora lanean daukan sektore baten inori (adibidez) bloga egitea otu ez izana, edo webgune batzuetako artikulu serio eta mamitsuez gainera, ikuspegi pertsonalago eta hurbilago batetik enfokatu ez izana.
Euskaltegien munduaren bizio batzuk antzematen ditut nik hemen:

Gure artean egiten dugunaren inguruko konpartitzeko eta elkarrekin hausnartzeko ohitura/bitarteko/trebezia/gogo/denbora gutxi.
Helduen euskalduntzeko irakaslearen lanari ematen zaion kontsiderazio txikia (bai norberaren partetik, bai euskalgintzaren partetik, bai sozialki).
Arazo "kolateraletara" arreta desbideratzeko joera: diru-laguntzak, azterketak, lan-baldintzak, euskaltegiaren dekorazioa,... Arazo garrantzitsuak duda barik, baina irakaslearen arazo nagusia klasea izan ohi da.
Didaktika deitzen den hori bigarren mailako kontua izan ohi da. Eta sarritan adituen eta espezialisten kontua ere bai. Didaktikan gabiltzanok ere ez dugu asko laguntzen gauzak besteei hurreratzen. Zenbat gustatzen zaizkigu ba bost hogerlekoko berbak, eta "ex catedra" berba egitea ere bai! Didaktika bigundu barik, zurrundu ere egiten dugu.

Bizio horiek ikusten ditut nik. Ez dakit honetan zabiltzaten besteok ere horrela ikusten duzuen. Baina blog hau egiteko ideia, besteak beste, hortitxik datorkit. Hau euskaltegilarien blog-eraztunaren lehenengoa (dagoneko lehenengoa bada) balitz pozik, baina ez dadila azkena izan, norbaitek nik baino zentzuzkoagoak botatzeko ditu eta.

Berbalagunan

2005-10-23T16:24:00.000+02:00

Urteak Berbalagunarekin kaparrada ematen, eta azkenean kontzientzia txarra ere eduki dut. Predikatzen duen abade bekatariarena-edo. Eta lehengo hilean gure Berbalagunaren koordinatzaileari apuntatzeko esan nion. Kontzientziaren txistea egin dut, baina egia esanda, kontzientzia txarraz gainera jakinmina ere eduki dut. Kanpotik -goitik hobeto esanda- ikusi dut beti, eta gorantza joan den fenomeno honen berri zuzena sentitzeko gogoa piztuta eduki dut aspaldian.
Hirugarren faktore bat ere egon da hala ere, jende normalarekin jarduteko gogoa. Ez dadila inor mindu gero! Are gutxiago nire ingurukoak. Aspaldian nabil euskalduntzearen mundu honetan, lan handietan, irakasleekin, arduradunekin eta jende handiarekin lanean eta kontu horiek guztiak gogoan eta ahoan. Euskara ikasi nahi duten ziudadano arruntekin tratu gutxi, lantzean behinekoa, eta gainera profesionala. Eta gure profesioaren ingurukoak ez diren kontuez jarduteko okasioa ematen dit Berbalagunak, hau da, euskaraz bizimodu normala egiteko.
Ostegunean aurkezpena egin genuen euskaltegian, hemen Txurdinagan, eta era batera edo bestera joan beharra neukan eta joan egin nintzen. Polito egon zen kontua. Gure koordinatzaileak speech-a bota zigun hasieran, eta han laguntzaile deitu zigun neuri eta neurekin batera euskaldun modura gabiltzanoi.
Gustatzen zait laguntzaile izen hori. Orain arte Berba-mintza lagunetan euskaldun zahar berba izan da ohikoena. Egokiagoa deritzot besteari. Jendeari laguntzen ari den sentsazio hori eman behar zaiola uste dut. Euskararen alde lan egiteko era inportantea da, ikasi gura duenari lagundu bai, baina euskarari berari ere askotxo laguntzen zaiola uste dut.
Nire taldekideak ezagutu nituen. Egia esanda oraindik ez dakit ondo zer izen jartzen zaien: euskaldun berriak, ikasleak, lagunduak,... Hiruko taldea gara, nirekin lagun bi: Alemaniako neska bat eta Santutxuko mutil bat. Mutila lehendik ere ibili da Berbalagunan, neska berria da nire modura. Batu eta pintxo eta traguen artean lehenengo kontaktua egiten hasi nintzen.
Sentsazio arraroa, jendea ezagutu eta zer esan ez jakiteko beldurra-edo. Pentsatzen dut jende asko horregatik ez dela Berbalagunan sartzen, holango panikoa ezezagunari edo.
Baina ezezaguna izateak hain zuzen ematen dizu gauzak esateko motiboa. Nongoa zara? Ikasten zabiltza? Non geratuko gara? 7ak arte egiten duzu lan? Non egiten duzu ba? Ene, orduan igual ezagutuko duzu.... Uste dugun baino parrapleroagoak izan gaitezke.